Vers une convention de partenariat pour une jeunesse autonome

Vers une convention de partenariat pour une jeunesse autonome

Vers une convention de partenariat pour une jeunesse autonome

Un comité d’experts de la jeunesse et de l’emploi du Ghana, du Kenya, du Mali et de la Colombie se sont réunis samedi, durant les Réunions annuelles de printemps de la Banque mondiale et du Fonds monétaire international (FMI), pour débattre des moyens susceptibles d’atténuer le problème de plus en plus grave que pose le chômage des jeunes en Afrique.

Les membres de ce comité de haut niveau, présidé par Mme Obiageli Ezekwesili, Vice-Présidente pour la région Afrique et animé par M. Yaw Ansu, Directeur du département « Développement humain », ont convenu qu’il n’existait pas de solutions simples au problème.

« Les jeunes citadins cherchent un emploi aux côtés de milliers d’autres jeunes sortis des même écoles, tandis que les jeunes ruraux affluent dans les villes en quête d’un travail », a déclaré Sanoussi Touré, Ministre des finances du Mali. « C’est une tragédie. Nos politiques favorisent l’investissement dans l’éducation et la formation, mais cela n’a pas permis de créer des emplois. »

Kinuthia Murugu, Secrétaire permanent du ministère de la Jeunesse et des Sports du Kenya, a admis que la croissance n’était pas synonyme de création d’emplois, « et c’est pourquoi nous avons besoin d’interventions soigneusement ciblées ». Il a fait observer que le Kenya avait lancé un Plan Marshall pour l’emploi des jeunes, qui prévoit de créer 500 000 emplois nouveaux au cours des quatre prochaines années en augmentant le nombre de centres de formation technique et en accordant des subventions aux élèves, en aidant les entrepreneurs des zones rurales, en lançant des grands travaux publics à forte intensité de main-d’œuvre, en développant le secteur des technologies de l’information et de communication (TIC) et en payant les jeunes pour planter des arbres dans le cadre d’un programme spécial (« Trees for Jobs ») qui a pour but d’aider à inverser le phénomène de déboisement.

Au Ghana, le Gouvernement a adopté une approche sectorielle du problème, a fait savoir le Professeur William Ahadzie, Directeur adjoint du Centre d’étude de la politique sociale de l’Université du Ghana. “Nous avons mis au point un Programme national d’emploi pour les jeunes qui vise à faire affecter un grand nombre de jeunes à des emplois productifs là où l’on a besoin d’eux, en les faisant travailler par exemple comme animateurs sanitaires, agents des services d’assainissement et d’enlèvement des ordures, enseignants et stagiaires rémunérés dans l’industrie.”

Mauricio Cárdenas, représentant de la Colombie et ancien Ministre des transports et également de la planification économique, a évoqué les efforts qu’il a déployés pour lutter contre le chômage des jeunes durant la crise économique qu’a connue son pays à la fin des années 90, lorsque des chocs extérieurs ont fait passer le taux de chômage de 10 à 20 %, et même à 30 % chez les jeunes. « Nous avons essayé deux programmes différents et évalué ensuite leurs résultats » a déclaré M Cárdenas. Le premier, appelé « La jeunesse en action » a formé des jeunes pour le marché du travail. « Nous leur avons assuré trois mois de formation théorique, suivis de trois mois de formation en cours d’emploi. Nous leur avons également accordé une aide au revenu de trois dollars par jour, ce qui correspond au seuil de pauvreté en Colombie ». Dans le cadre de ce programme, « 80 000 jeunes ont reçu une formation, et les évaluations, pour lesquelles différentes techniques de mesure d’impact ont été utilisées, ont été très favorables ».

L’autre programme mis en œuvre en Colombie visait à créer des emplois dans le cadre de travaux communaux à petite échelle dans des quartiers urbains. Ce programme a donné des résultats moins positifs. « Nous dépendions d’ONG locales pour exécuter le programme et obtenir un cofinancement des municipalités, mais celles-ci n’avaient pas les moyens nécessaires ». Selon M. Cárdenas, une autre raison de l’échec du programme tient au fait qu’« il exigeait que les intéressés reçoivent le salaire minimum, ce qui a fait obstacle à la création d’emplois ». Fort de ces expériences, M. Cárdenas a conclu que « la meilleure stratégie face au chômage des jeunes consiste à leur assurer une formation professionnelle qui prenne en compte la nécessité pour eux d’être assurés d’un revenu durant leur formation ». Par ailleurs, « il faut aussi avoir des programmes de formation à proposer. Notre approche a encouragé l’élaboration de ces programmes par le secteur privé ».

Au cours du débat, M. Murugu a déclaré que l’on pouvait encourager le secteur privé à créer davantage d’emplois dans le cadre de marchés de travaux publics, et il a signalé qu’au Kenya, dans le cadre de ce type de marchés, les entreprises étaient tenues de réserver un certain pourcentage des montant en jeu à la main-d’oeuvre. M. Cárdenas l’a mis en garde contre la tendance à voir dans les projets d’infrastructure la réponse au problème urgent du chômage des jeunes. « Les projets d’infrastructure impliquent un grand nombre de tâches administratives, et leur exécution prend un temps considérable. Des interventions sociales sont beaucoup plus efficaces, car on peut ainsi former et instruire les jeunes, puis offrir aux entreprises des incitations pour qu’elles les embauchent. »

« Après la formation, quoi ? » a demandé M. Murugu, du Kenya. « Au Kenya nous consacrons 150 milliards de shillings (soit environ 2 milliards de dollars) à l’enseignement primaire, mais comment la jeunesse peut-elle espérer trouver un emploi lorsqu’il n’y en a pas ? » Il a souligné qu’il était important d’améliorer l’environnement dans lequel opère le secteur informel en exigeant des autorités locales qu’elles signent des contrat-programmes en matière de création d’emplois. Il a jouté qu’il est indispensable d’apporter une aide aux jeunes dans le secteur agricole étant donné que la plupart des agriculteurs kényens ont plus de 60 ans. « Notre programme « Trees for Jobs » est destiné aux zones rurales, a-t-il précisé ». « Les jeunes travaillent avec le service forestier, acquièrent des compétences et aident à préserver les bases de l’économie nationale ».

Le Professeur Ahadzie, du Ghana, a reconnu qu’il était nécessaire de soutenir la création d’emplois dans l’agriculture, mais il faut selon lui lier ce secteur à des activités non agricoles, notamment de transformation, à la création de marchés, et au besoin de crédit.

Ayodele Omotoso, Directeur de la Commission nationale de planification du Nigéria, qui assistait à la séance, a déclaré que « le taux de chômage chez les jeunes atteint de 60 à 70 % au Nigéria, et que le marché du travail ne peut absorber que 10 % des nouveaux arrivants. Nous pensions auparavant que le secteur public devait fournir des emplois mais nous avons maintenant une vision globale de la question ». Conformément à cette approche globale, le Nigéria a mis en place un programme de protection sociale comportant des transferts monétaires aux chômeurs, lance une réforme de l’enseignement, et il recherché des moyens d’employer davantage de jeunes dans l’agriculture commerciale, le secteur manufacturier, le tourisme, les TIC, les transports et les services publics. « La principale leçon est que le chômage des jeunes est un problème pluridimensionnel qui doit être abordé sur une base a macroéconomique. »

Dans ses remarques de conclusion, la Vice-Présidente régionale Mme Ezekwesili a déclaré qu’il fallait manifestement s’attaquer au chômage des jeunes sous tous les angles. « Le profil des jeunes chômeurs soit s’adapter à nos modes de penser, comme cela a été le cas pour la parité hommes-femmes. Dans le cadre de tout ce que nous entreprenons, nous devons accorder aux jeunes la place qui leur revient, pour qu’ils soient assurés d’avoir un avenir. »

El desempleo de los jóvenes constituye un reto principal para los países africanos
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Un Comité d? ¿expertos de juventud y l? ¿empleo de Ghana, Kenia, Malí y Colombia se reunieron sábado, durante las Reuniones anuales de primavera del Banco Mundial y el Fondo Monetario Internacional (el FMI), para discutir de los medios susceptibles d? reducir el problema cada vez más grave que coloca el desempleo de los jóvenes en África.

Los miembros de este Comité de alto nivel, presidido por la Sra. Obiageli Ezekwesili, Vicepresidenta para la región África y animado por Sr. ¿Yaw Ansu, Director del departamento “Desarrollo humano”, convino qu? ¿él n? no existía soluciones simples al problema.

¿“Los jóvenes urbanícolas buscan un empleo a los lados de millares d? ¿otros jóvenes salidos de las mismos escuelas, mientras que los jóvenes rurales fluyen en las ciudades en búsqueda d? un trabajo”, declaró a Sanoussi Touré, Ministro finanzas de Malí. ¿“C? es una tragedia. ¿Nuestras políticas favorecen l? ¿inversión en l? ¿educación y la formación, pero eso n? a no permitida crear empleos. ¿”

Kinuthia Murugu, Secretario permanente del Ministerio de Juventud y Deportes de Kenia, admitió que el crecimiento n? ¿no era sinónimo de creación d? ¿empleos, “y c? ¿somos por qué tenemos necesidad d? intervenciones cuidadosamente específicas”. ¿Observó que Kenia había lanzado un Plan Marshall para l? ¿empleo de los jóvenes, que preve crear 500.000 nuevos empleos durante los cuatro próximos años aumentando el número de centros de formación técnica y concediendo subvenciones a los alumnos, ayudando a los empresarios de las zonas rurales, lanzando grandes obras públicas a fuerte intensidad de mano-d?? ¿obra, desarrollando el sector de las tecnologías de l? ¿información y de comunicación (TIC) y en que paga los jóvenes para establecer árboles en el marco d? ¿un programa especial (“Trees fuero Trabajos”) que tiene por objetivo d? ayudar a invertir el fenómeno de tala.

¿En Ghana, el Gobierno adoptó un enfoque sectorial del problema, hizo saber al Profesor William Ahadzie, Director adjunto del Centro d? ¿estudio de la política social de l? Universidad de Ghana. ¿? ¿Pusimos a punto un Programa nacional d? ¿empleo para los jóvenes encaminado a hacer destinar un gran número de jóvenes a empleos productivos allí donde l? ¿se tiene necesidad d? ¿ellos, haciéndolos trabajar por ejemplo como animadores sanitarios, agentes de los servicios d? ¿saneamiento y d? ¿retirada de las basuras, profesores y aprendices remunerados en l? ¿industria.?

¿Mauricio Cárdenas, representante de Colombia y antiguo Ministro de Transportes y también de Planificación económica, mencionó los esfuerzos qu? ¿desplegó para luchar contra el desempleo de los jóvenes durante la crisis económica qu? conoció su país al final de los años 90, cuando choques exteriores hacen pasar la tasa de desempleo de 10 al 20%, e incluso al 30% en los jóvenes. “Intentamos dos programas diferentes y evaluado a continuación sus resultados” declararon M Cárdenas. El primero, llamado “juventud en acción” formó jóvenes para el mercado laboral. ¿“Les garantizamos tres meses de formación teórica, seguidos de tres meses de formación en curso d? empleo. Les concedimos también un complemento de los ingresos de tres dólares al día, lo que corresponde al umbral de pobreza en Colombia”. ¿En el marco de este programa, “80.000 jóvenes recibieron una formación, y las evaluaciones, para las cuales distintas técnicas de medida d? impacto se utilizó, fue muy favorable”.

¿L? ¿otro programa puesto en? obra en Colombia tenía por objeto crear empleos en el marco de trabajos comunales a pequeña escala en barrios urbanos. Este programa dio resultados menos positivos. ¿“Dependíamos d? ¿ONG locales para realizar el programa y obtener una cofinanciación de los municipios, pero éstas n? no tenían los medios necesarios”. Según Sr. ¿Cárdenas, otra razón de l? ¿fracaso del programa tiene al hecho qu? ¿“exigía que los interesados reciben el salario mínimo, lo que supuso un obstáculo a la creación d? empleos”. Muy de estas experiencias, Sr. ¿Cárdenas concluyó que “la mejor estrategia ante el desempleo de los jóvenes consiste en garantizarles una formación profesional que tenga en cuenta la necesidad para ellos d? ¿estar garantizado d? una renta durante su formación”. Por otra parte, “es necesario también tener programas de formación que proponer. ¿Nuestro enfoque fomentó l? elaboración de estos programas por el sector privado”.

Durante el debate, Sr. ¿Murugu declaró que l? ¿se podía fomentar el sector privado a crear aún más d? ¿empleos en el marco de contratos de obras públicos, e indicó qu? ¿en Kenia, en el marco de este tipo de mercados, las empresas debían reservar un determinado porcentaje del importe pendiente a la mano-d? obra. Sr. ¿Cárdenas l? ¿puso en guardia contra la tendencia a ver en los proyectos d? infraestructura la respuesta al problema urgente del desempleo de los jóvenes. ¿“Los proyectos d? infraestructura implican un gran número de tareas administrativas, y su ejecución toma un tiempo considerable. ¿Intervenciones sociales son mucho más eficaces, ya que se pueden así formar e informar a los jóvenes, luego ofrecer a las empresas incentivos para qu? los contratan. ¿”

“Después de la formación, que? ” pidió el Sr. Murugu, de Kenia. ¿“A Kenia dedicamos 150 mil millones de chelines (o sea alrededor de 2 mil millones de dólares) a l? ¿enseñanza primaria, pero cómo juventud puede esperar encontrar un empleo lorsqu? ¿él n? ¿allí no tiene? ¿” Destacó qu? ¿era importante d? ¿mejorar l? ¿medio ambiente en el cual opera el sector informal exigiendo autoridades locales qu? ¿firman contrato-programas en materia de creación d? empleos. ¿Tiene lucha qu? ¿es indispensable d? aportar una ayuda a los jóvenes en el sector agrícola dado que la mayoría de los agricultores kenianos tienen más de 60 años. “Nuestro programa “Trees fuero Trabajos” se destina a las zonas rurales, precisó”. ¿“Los jóvenes trabajan con el servicio forestal, adquieren competencias y ayudan a preservar las bases de l? economía nacional”.

¿El Profesor Ahadzie, de Ghana, reconoció qu? ¿era necesario apoyar la creación d? ¿empleos en l? agricultura, pero es necesario a su modo de ver vincular este sector con actividades no agrícolas, en particular, de transformación, a la creación de mercados, y si es preciso de crédito.

Ayodele Omotoso, Director de la Comisión nacional de planificación de Nigeria, que asistía a la sesión, declaró que “la tasa de desempleo en los jóvenes alcanza de 60 al 70% en Nigeria, y que el mercado laboral no puede absorber sino un 10% de los recién llegados. Pensábamos antes que el sector público debía proporcionar empleos pero tenemos ahora una visión global de la cuestión”. ¿De acuerdo con este enfoque global, Nigeria estableció un programa de protección social que implicaba transferencias monetarias a los parados, lanza una reforma de l? ¿enseñanza, y él buscado de los medios d? ¿emplear a aún más jóvenes en l? agricultura comercial, el sector manufacturero, el turismo, el TIC, los transportes y los servicios públicos. “La principal lección es que el desempleo de los jóvenes es un problema multidimensional que debe abordarse sobre una base tiene macroeconómico. ¿”

En sus observaciones de conclusión, la Vicepresidenta regional Mme Ezekwesili declaró qu? ¿era necesario manifiestamente s? atacar al desempleo jóvenes bajo todos los ángulos. ¿“El perfil de los jóvenes parados sea s? adaptar a nuestros métodos de pensar, como eso fue el caso para la paridad hombre-mujer. ¿En el marco de todo lo que emprendemos, debemos conceder a los jóvenes el lugar que ellos vuelve de nuevo, para qu? ¿estén garantizados d? tener un futuro. »

La disoccupazione dei giovani costituisce una sfida principale per i paesi africani
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Un comitato d? esperti della gioventù e di l? occupazione del Ghana, del Kenia, del Mali e della Colombia si è riunita sabato, durante le riunioni annuali di primavera della Banca mondiale e del fondo monetario internazionale (FMI), per discutere dei mezzi suscettibili d? attenuare il problema sempre più grave che pone la disoccupazione dei giovani in Africa.

I membri di questo comitato di alto livello, presieduto dalla signora Obiageli Ezekwesili, vice presidente per la regione Africa ed animato dal Sig. Yaw Ansu direttore del dipartimento “sviluppo umano„, ha deciso qu? egli n? non esisteva soluzioni semplici al problema.

“I giovani cittadini cercano un'occupazione ai lati di migliaia d? altri giovani usciti dalle stesse scuole, mentre i giovani rurali affluiscono nelle città in ricerca d? un lavoro„, ha dichiarato Sanoussi Touré, ministro finanze del Mali. “C? è una tragedia. Le nostre politiche favoriscono l? investimento in l? istruzione e la formazione, ma ciò n? a non permesso di creare impieghi. „

Kinuthia Murugu, segretario permanente del ministero della gioventù e degli sport del Kenia, ha ammesso soltanto la crescita n? non era sinonimo di creazione d? occupazioni, “e c? siamo perché abbiamo bisogno d? interventi accuratamente determinati„. Ha fatto osservare che il Kenia aveva lanciato un Piano Marshall per l? occupazione dei giovani, che prevede di creare 500.000 impieghi nuovi nel corso dei quattro prossimi anni aumentando il numero di centri di formazione tecnica ed accordando sovvenzioni agli allievi, aiutando gli imprenditori delle zone rurali, avviando grandi lavori pubblici a forte intensità di mano-d?? opera, sviluppando il settore delle tecnologie di l? informazione e di comunicazione (TIC) e pagando i giovani per piantare alberi nel quadro d? un programma speciale (“Trees foro Jobs„) che ha per scopo d? aiutare ad invertire il fenomeno di disboscamento.

In Ghana, il governo ha adottato un approccio settoriale del problema, ha fatto sapere il professore William Ahadzie, direttore assistente del centro d? studio della politica sociale di l? Università del Ghana. ? Abbiamo messo a punto un Programma nazionale d? occupazione per i giovani che mira a fare assegnare un grande numero di giovani ad occupazioni produttive dove l? si ha bisogno d? loro, facendoli lavorare ad esempio come animatori sanitari, agenti dei servizi d? risanamento e d? raccolta dei rifiuti, insegnanti e tirocinanti remunerati in l? industria.?

Mauricio Cárdenas, rappresentante della Colombia ed ex ministro dei trasporti ed anche della pianificazione economica, ha evocato gli sforzi qu? ha spiegato per lottare contro la disoccupazione dei giovani durante la crisi economica qu? ha conosciuto il suo paese alla fine degli anni 90, quando scosse esterne hanno fatto passare il tasso di disoccupazione da 10 al 20%, ed anche al 30% nei giovani. “Abbiamo provato due programmi diversi e valutato in seguito i loro risultati„ hanno dichiarato M Cárdenas. Il primo, chiamato “la gioventù in azione„ ha formato giovani per il mercato del lavoro. “Abbiamo garantito loro tre mesi di formazione teorica, seguiti da tre mesi di formazione in corso d? occupazione. Abbiamo anche conceduto loro un'integrazione del reddito di tre dollari al giorno, cosa che corrisponde alla soglia di povertà in Colombia„. Nel quadro di questo programma, “80.000 giovani hanno ricevuto una formazione, e le valutazioni, per le quali varie tecniche di misura d? impatto è stato utilizzato, è stato molto favorevole„.

L? altro programma messo in? opera in Colombia mirava a creare impieghi nel quadro di lavori comunali su scala ridotta in zone urbane. Questo programma ha dato risultati meno positivi. “Dipendevamo d? ONGS locali per effettuare il programma ed ottenere un cofinanziamento dei municipi, ma queste n? non avevano i mezzi necessari„. Secondo il Sig. Cárdenas un'altra ragione di l? fallimento del programma tiene al fatto qu? “esigeva che gli interessati ricevano il salario minimo, cosa che ha ostacolato la creazione d? occupazioni„. Molto di quest'esperienze, Sig. Cárdenas ha concluso che “la migliore strategia di fronte alla disoccupazione dei giovani consiste nel garantire loro una formazione professionale che tenga conto della necessità per loro d? essere garantito d? un reddito durante la loro formazione„. D'altra parte, “occorre anche avere programmi di formazione a proporre. Il nostro approccio ha incoraggiato l? elaborazione di questi programmi con il settore privato„.

Nel corso del dibattito, Sig. Murugu ha dichiarato soltanto l? si poteva incoraggiare il settore privato a creare maggiormente d? occupazioni nel quadro di mercati di lavori pubblici, ed ha segnalato qu? in Kenia, nel quadro di questo tipo di mercati, le imprese erano obbligate a riservare una certa percentuale dell'importo in gioco alla mano-d? opera. Sig. Cárdenas l? ha messo in guardia contro la tendenza a vedere nei progetti d? infrastruttura la risposta al problema urgente della disoccupazione dei giovani. “I progetti d? infrastruttura implica un grande numero di compiti amministrativi, e la loro esecuzione prende un tempo considerevole. Interventi sociali sono molto più efficaci, poiché si possono così formare ed informare i giovani, quindi offrire alle imprese incitamenti per qu? li assumono. „

“Dopo la formazione, che? „ ha chiesto il Sig. Murugu del Kenia. “Al Kenia dedichiamo 150 miliardi di scellini (cioè circa 2 miliardi di dollari) a l? insegnamento elementare, ma come la gioventù può sperare di trovare un'occupazione? egli n? là non ne ha? „ Ha sottolineato qu? era importante d? migliorare l? ambiente nel quale opera il settore informale esigendo enti locali qu? firmano contratto-programmi in materia di creazione d? occupazioni. Ha tenzone qu? è indispensabile d? fornire un aiuto ai giovani nel settore agricolo dato che la maggior parte degli agricoltori kényens ha oltre 60 anni. “Il nostro programma “Trees foro lavori„ è destinato alle zone rurali, ha precisato„. “I giovani lavorano con il servizio forestale, acquisiscono competenze ed aiutano a preservare le basi di l? economia nazionale„.

Il professore Ahadzie, del Ghana, ha riconosciuto qu? era necessario sostenere la creazione d? occupazioni in l? agricoltura, ma occorre secondo lui legare questo settore ad attività non agricole, in particolare di trasformazione, alla creazione di mercati, e se del caso di credito.

Ayodele Omotoso direttore della Commissione nazionale di pianificazione della Nigeria, che assisteva alla seduta, ha dichiarato che “il tasso di disoccupazione nei giovani raggiunge da 60 al 70% in Nigeria, e che il mercato del lavoro può assorbire soltanto il 10% dei nuovi arrivi. Pensavamo prima che il settore pubblico dovesse fornire occupazioni ma abbiamo ora una visione globale della questione„. Conformemente a quest'approccio globale, la Nigeria ha organizzato un programma di protezione sociale che comporta trasferimenti monetari ai disoccupati, lancia una riforma di l? insegnamento, ed egli ricercato dei mezzi d? usare ulteriori giovani in l? agricoltura commerciale, il settore manifatturiero, il turismo, il TIC, i trasporti ed i servizi pubblici. “La principale lezione è che la disoccupazione dei giovani è un problema multidimensionale che deve essere abbordato su una base ha macroeconomico. „

Nelle sue osservazioni di conclusione, il vice presidente regionale la signora Ezekwesili ha dichiarato qu? occorreva ovviamente s? attaccare alla disoccupazione giovani sotto tutti gli angoli. “Il profilo dei giovani disoccupati sia s? adattare ai nostri modi di pensare, come ciò è stato il caso della parità uomo-donna. Nel quadro di tutto ciò che intraprendiamo, dobbiamo accordare ai giovani il posto che loro ritorna, per qu? siano assicurati d? avere un futuro. »

Die Jugendarbeitslosigkeit stellt eine Hauptherausforderung für die afrikanischen Länder dar
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ein Ausschuß d? Jugend- und Experten l? Beschäftigung Ghanas, Kenias, Malis und Kolumbiens haben sich Samstag getroffen während der jährlichen Frühlingssitzungen der Weltbank und des internationalen Währungsfonds (IWF), um die empfänglichen Mittel d zu erörtern? das immer ernstere Problem zu vermindern, daß die Jugendarbeitslosigkeit in Afrika stellt.

Die Mitglieder dieses Ausschusses von hohem Niveau, der von Frau Obiageli Ezekwesili präsidiert, Vizepräsidentin für die Region Afrika und der von Herrn geleitet wurde. Yaw Ansu, haben Direktor des Departements „menschliche Entwicklung“, qu vereinbart? er n? bestand einfache Lösungen des Problems.

„Die jungen Stadtbewohner suchen einen Arbeitsplatz an den Seiten von Tausend d? andere aus denselben Schulen herausgekommene Jugendliche, während die Landjugendlichen in die Städte in Suche d strömen? eine Arbeit hat“ Sanoussi Touré erklärt, Minister Finanzen Malis. „C? ist eine Tragödie. Unsere Politiken begünstigen l? Investition in l? allgemeine und berufliche Bildung, aber das n? a nicht, das erlaubt ist, Arbeitsplätze zu schaffen. “

Kinuthia Murugu, hat ständiger Sekretär des Ministeriums der Jugend und des Sports Kenias, nur das Wachstum n angenommen? synonym mit Schaffung war d? Arbeitsplätze „und c? warum sind wir haben Bedürfnis d? gezielte Interventionen sorgsam“. Er hat darauf hingewiesen, daß Kenia einen Marshall-Plan für l eingeführt hatte? Beschäftigung der Jugendlichen, die vorsieht, 500.000 neue Arbeitsplätze im Laufe der vier nächsten Jahre zu schaffen, indem sie die Anzahl der Zentren technischer Bildung erhöht, und indem sie den Schülern Subventionen gewährt, indem sie den Unternehmern der ländlichen Gebiete hilft, indem sie große öffentliche Arbeiten an starker Intensität der Hand-d einführt?? Werk indem man den Bereich der Technologien l entwickelt? Information und der Kommunikation (IKT) und indem man die Jugendlichen zahlt, um Bäume im Rahmen d zu pflanzen? ein spezielles Programm („Trees for Jobs“), das d zum Ziel hat? das Abholzungsphänomen umdrehen zu helfen.

In Ghana hat die Regierung ein sektorielles Konzept des Problems angenommen, hat Professor William Ahadzie bekanntgegeben Assistentendirektor des Zentrums d? Studie der Sozialpolitik von l? Universität Ghanas. ? Wir haben ein nationales Programm d ausgearbeitet? Beschäftigung für die Jugendlichen, die darauf abzielt, eine große Anzahl von Jugendlichen auf produktive Arbeitsplätze versetzen zu lassen, dort, wo l? man hat Bedürfnis d? sie indem man sie läßt zum Beispiel als sanitäre Diskussionsleiter, Beamte der Dienste d arbeiten? Sanierung und d? Beseitigung der Abfälle, Lehrer und Praktikanten, die in l entschädigt wurden? Industrie.?

Mauricio Cárdenas, hat kolumbianischer Vertreter und ehemaliger Minister für Verkehr und ebenfalls für wirtschaftliche Planung, die qu-Anstrengungen erwähnt? er hat entfaltet, um die Jugendarbeitslosigkeit während der wirtschaftlichen Krise qu zu bekämpfen? kannte sein Land Ende der neunziger Jahre, wenn Außenschocks die Arbeitslosenquote von 10 bis 20% übergehen ließen, und sogar an 30% bei den Jugendlichen. „Wir haben zwei andere Programme versucht, und danach abgeschätzt hat ihre Ergebnisse“ M Cárdenas erklärt. Das Erste mit der Bezeichnung „die Jugend in Aktion“ hat Jugendliche für den Arbeitsmarkt ausgebildet. „Wir haben ihnen drei Monate theoretische Bildung gewährleistet, gefolgt von drei laufenden Monaten Bildung d? Beschäftigung. Wir haben ihnen ebenfalls eine Einkommensbeihilfe von drei Dollar pro Tag gewährt, was der Armutsschwelle in Kolumbien entspricht“. Im Rahmen dieses Programms haben „80.000 Jugendliche eine Bildung und die Bewertungen für die erhalten, verschiedene Meßtechniken d? Auswirkung sind benutzt worden, sehr günstig waren“.

L? anderes Programm, das gestellt wurde, in? Werk in Kolumbien zielte darauf ab, Arbeitsplätze im Rahmen kommunaler Arbeiten in kleinem Rahmen in Stadtvierteln zu schaffen. Dieses Programm hat weniger positive Ergebnisse gegeben. „Wir hingen d ab? Lokale NRO, um das Programm auszuführen und eine Kofinanzierung der Gemeinden zu erhalten, aber diese n? hatten die notwendigen Mittel“. Gemäß Herrn. Cárdenas ein anderer Grund l? Mißerfolg des Programms liegt an der qu-Tatsache? „er erforderte, daß die Interessenten das Mindestgehalt erhalten, was Hindernis für die Schaffung d machte? Arbeitsplätze“. Sehr von diesen Erfahrungen Herr. Cárdenas hat gefolgert, daß „die beste Strategie angesichts der Jugendarbeitslosigkeit darin besteht, ihnen eine Berufsbildung zu gewährleisten, die die Notwendigkeit für sie berücksichtigt d? d versichert zu werden? ein Einkommen während ihrer Bildung“. Außerdem muß „man auch Ausbildungspläne haben vorzuschlagen. Unser Konzept hat l ermutigt? Ausarbeitung dieser Programme durch den Privatsektor“.

Im Laufe der Debatte Herr. Murugu hat nur l erklärt? man konnte den Privatsektor ermutigen, d mehr zu schaffen? Arbeitsplätze im Rahmen öffentlicher Bauaufträge und er hat qu mitgeteilt? in Kenia im Rahmen dieser Art von Märkten waren die Unternehmen verpflichtet, einen gewissen Prozentsatz des auf dem Spiel stehenden Betrages für die Hand-d zu reservieren? Werk. Herr. Cárdenas l? vor der Tendenz gewarnt hat, in den Projekten d zu sehen? Infrastruktur die Antwort auf das dringliche Problem der Jugendarbeitslosigkeit. „Die Projekte d? Infrastruktur implizieren eine große Anzahl von Verwaltungsaufgaben, und ihre Ausführung nimmt eine beträchtliche Zeit in Anspruch. Soziale Interventionen sind viel wirksamer, denn man kann so die Jugendlichen ausbilden und unterrichten, dann, den Unternehmen Anreize für qu anzubieten? sie stellen sie ein. “

„Nach der Bildung, die? “ verlangte Herr. Murugu von Kenia. „Kenia wir widmen l 150 Milliarden Schillinge (das heißt ungefähr 2 Milliarden Dollar)? Primarbereich, aber wie die Jugend kann hoffen, einen lorsqu Arbeitsplatz zu finden? er n? davon hat dort? “ Er hat qu unterstrichen? es war wichtig d? l zu verbessern? Umwelt, in der der informelle Sektor operiert, indem er qu-Gemeinden fordert? sie unterzeichnen Vertrag-Programme hinsichtlich der Schaffung d? Arbeitsplätze. Er hat qu-Turnier? es ist unentbehrlich d? eine Hilfe für die Jugendlichen auf dem landwirtschaftlichen Sektor zu gewähren, da die Mehrzahl der Landwirte kényens mehr als 60 Jahre alt ist. „Unser Programm „Trees for Arbeiten ist“ für die ländlichen Gebiete bestimmt, hat festgelegt“. „Die Jugendlichen arbeiten mit dem Forstdienst, erwerben Kompetenzen und helfen die Grundlagen l bewahren? nationale Wirtschaft“.

Professor Ahadzie hat von Ghana qu wiedererkannt? es war notwendig, die Schaffung d zu unterstützen? Arbeitsplätze in l? Landwirtschaft, aber man muß seines Erachtens diesen Bereich an nicht landwirtschaftliche Aktivitäten insbesondere von Umwandlung an die Marktschaffung und an das Bedürfnis des Kredites binden.

Ayodele Omotoso, Direktor des nationalen Planungsausschusses Nigerias, das an der Sitzung teilnahm, erklärt, daß „die Arbeitslosenquote bei den Jugendlichen von 60 bis 70% in Nigeria erreiche, und daß der Arbeitsmarkt nur 10% der neuen Ankommenden absorbieren kann. Wir dachten zuvor, daß der öffentliche Sektor Arbeitsplätze liefern mußte, aber wir haben jetzt eine globale Vorstellung der Frage“. Gemäß diesem globalen Konzept hat Nigeria ein Programm für sozialen Schutz geschaffen, das Währungsübertragungen an die Arbeitslosen umfaßt, führt eine Reform l ein? Unterricht und er gesuchter von den Mitteln d? mehr Jugendliche in l einzusetzen? Handelslandwirtschaft, der Herstellersektor, der Tourismus, die IKT, der Verkehr und die öffentlichen Dienste. „Die Hauptlektion ist, daß die Jugendarbeitslosigkeit ein pluridimensionnel Problem ist, das auf einer Basis zur Sprache gebracht werden muß hat makroökonomisch. “

In ihren Schlußfolgerungsbemerkungen hat die regionale Vizepräsidentin Frau Ezekwesili qu erklärt? es war offensichtlich notwendig s? an der Arbeitslosigkeit Jugend unter allen Winkeln anzugreifen. „Das Profil der jugendlichen Arbeitslosen ist s? an unsere Methoden anzupassen zu denken, wie das der Fall für die Mann-Frau Parität war. Alles was wir unternehmen, müssen wir den Jugendlichen die Stelle gewähren, die sie für qu zurückkommt? sie werden d gewährleistet? eine Zukunft zu haben. »

O desemprego dos jovens constitui um desafio essencial para os países africanos
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Um Comité d? peritos da juventude e l? emprego o do Gana, o QUÉNIA, o Mali e a Colômbia reuniu-se sábado, durante as Reuniões anuais de primaveras do Banco Mundial e o Fundo monetário internacional (FMI), para debater dos meios susceptíveis d? atenuar o problema cada vez mais grave que põe o desemprego dos jovens na África.

Os membros deste Comité de elevado nível, presidido pela Sra. Obiageli Ezekwesili, Vice-Presidente para a região África e animado por Sr. Yaw Ansu, Director do departamento “Desenvolvimento humano”, conveio qu? ele n? não existia soluções simples ao problema.

“Os jovens citadinos procuram um emprego aos lados de milhares d? outros jovens saídos das mesmas escolas, enquanto os jovens rurais afluem nas cidades em procura d? um trabalho”, declarou Sanoussi Touré, Ministro finanças do Mali. “C? é uma tragédia. As nossas políticas favorecem l? investimento em l? educação e a formação, mas aquilo n? a não permitido criar empregos. ”

Kinuthia Murugu, Secretário permanente do ministério da Juventude e os Desportos do QUÉNIA, admitiu único o crescimento n? não era sinónimo de criação d? empregos, “e c? somos porque temos necessidade d? intervenções com cuidado orientadas”. Fez de observar que o QUÉNIA tivesse lançado um Plano Marshall para l? emprego dos jovens, que prevê criar 500.000 empregos novos durante os quatro próximos anos aumentando o número de centros de formação técnica e atribuindo subvenções aos alunos, ajudando os empresários das zonas rurais, lançando grandes obras públicas à forte intensidade de mão-d?? obra, desenvolvendo o sector das tecnologias de l? informação e de comunicação (TIC) e pagando os jovens para plantar árvores no âmbito d? um programa especial (“Trees for Trabalhos”) que tem por objectivo d? ajudar a inverter o fenómeno de desflorestamento.

Ao Gana, o Governo adoptou uma abordagem sectorial do problema, comunicou o Professor William Ahadzie, Director associa do Centro d? estudo da política social de l? Universidade do Gana. ? Desenvolvemos um Programa nacional d? emprego para os jovens que visa fazer afectar um grande número de jovens à empregos produtivos onde l? tem-se necessidade d? eles, fazendo-o trabalhar por exemplo como animadores sanitários, agentes dos serviços d? saneamento e d? retirada os lixos, de professores e estagiários remunerados em l? indústria.?

Mauricio Cárdenas, representante da Colômbia e antigo Ministro dos transportes e igualmente a planificação económica, evocou os esforços qu? estendeu para lutar contra o desemprego dos jovens durante a crise económica qu? conheceu o seu país no fim dos anos 90, quando choques externos fizeram de passar a taxa de desemprego de 10 para 20%, e mesmo à 30% nos jovens. “Tentamos dois programas diferentes e avaliados seguidamente os seus resultados” declararam M Cárdenas. O primeiro, chamado “a juventude em acção” formou jovens para o mercado de trabalho. “Asseguramos-lhes três meses de formação teórica, seguidos de três meses de formação em curso d? emprego. Atribuímos-lhes igualmente uma ajuda ao rendimento de três dólares por dia, o que corresponde ao limiar de pobreza na Colômbia”. No âmbito deeste programa, “80.000 jovens receberam uma formação, e as avaliações, pelas quais diferentes técnicas de medida d? impacto foi utilizado, sido muito favorável”.

L? outro programa posto? obra na Colômbia visava criar empregos no âmbito de trabalhos comunais à pequena escala em bairros urbanos. Este programa deu resultados menos positivos. “Dependíamos d? ONG locais para executar o programa e obter um co-financiamento dos municípios, mas estas n? não tinham os meios necessários”. De acordo com Sr. Cárdenas, outra razão de l? malogro do programa tem ao facto qu? “exigia que os interessados receber o salário mínimo, o que fez obstáculo de criação d? empregos”. Extremamente destas experiências, Sr. Cárdenas concluiu que “a melhor estratégia perante o desemprego dos jovens consiste para assegurar-lhes uma formação profissional que tenha em conta a necessidade para eles d? ser assegurados d? um rendimento durante a sua formação”. Além disso, “é necessário também ter programas de formação a propôr. A nossa abordagem incentivou l? elaboração destes programas pelo sector privado”.

Durante do debate, Sr. Murugu declarou único l? podia-se incentivar o sector privado a criar mais d? empregos no âmbito de contratos de empreitadas públicos, e assinalou qu? ao QUÉNIA, no âmbito deeste tipo de mercado, as empresas deviam reservar certa percentagem do montante interessado à mão-d? obra. Sr. Cárdenas l? pôs em guarda contra a tendência a ver nos projectos d? infra-estrutura a resposta ao problema urgente do desemprego dos jovens. “Os projectos d? infra-estrutura implica um grande número de tarefas administrativas, e a sua execução toma um tempo considerável. Intervenções sociais são muito mais eficazes, porque pode-se assim formar e instruir os jovens, seguidamente oferecer às empresas estímulos para qu? contratam-o. ”

“Após a formação, qual? ” pediu o Sr. Murugu, do QUÉNIA. “No QUÉNIA consagramos 150 mil milhões de xelins (ou seja cerca de 2 mil milhões de dólares) à l? ensino primário, mas como a juventude pode esperar encontrar um emprego lorsqu? ele n? lá não tem? ” Sublinhou qu? era importante d? melhorar l? ambiente no qual opera o sector informal exigindo autoridades locais qu? assinam contrato-programas em matéria de criação d? empregos. Tem justa qu? é indispensável d? prestar uma ajuda aos jovens no sector agrícola já que a maior parte dos agricultores quenianos tem mais de 60 anos. “O nosso programa “Trees for Trabalhos” é destinado às zonas rurais, precisado”. “Os jovens trabalham com o serviço florestal, adquirem competências e ajudam a preservar as bases de l? economia nacional”.

O Professor Ahadzie, do Gana, reconheceu qu? era necessário apoiar a criação d? empregos em l? agricultura, mas é necessário de acordo com ele vincular este sector à actividades não agrícolas, nomeadamente de transformação, à criação de mercados, e se necessário de crédito.

Ayodele Omotoso, Director da Comissão nacional de planificação da Nigéria, que assistia na sessão, declarou que “a taxa de desemprego nos jovens atinge de 60 para 70% no Nigéria, e que o mercado de trabalho pode absorver apenas 10% dos novos recém-chegados. Pensávamos anteriormente que o sector público devia fornecer empregos mas temos agora uma visão global da pergunta”. Em conformidade com esta abordagem global, a Nigéria instaurou um programa de protecção social que comporta transferências monetárias aos desempregados, lança uma reforma de l? ensino, e ele procurado dos meios d? empregar mais jovens em l? agricultura comercial, o sector transformador, o turismo, TIC, os transportes e os serviços públicos. “A principal lição é que o desemprego dos jovens é um problema multidimensional que deve ser abordado sobre uma base tem macroeconómico. ”

Nas suas observações de conclusão, o Vice-Presidente regional a Sra. Ezekwesili declarou qu? era necessário manifestamente s? atacar no desemprego jovens sob todos os ângulos. “O perfil dos jovens desempregados seja s? adaptar aos nossos modos de pensar, como aquilo foi o caso para a paridade hommes-femmes. No âmbito de qualquer que empreendemos, devemos atribuir aos jovens o lugar que eles retorna, para qu? sejam assegurados d? ter um futuro. »

The unemployment of the young people constitutes a major challenge for the African countries
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
A committee D? experts of youth and L? did use of Ghana, of Kenya, of Mali and Colombia meet Saturday, during the annual Meetings of spring of the World Bank and the International Monetary International Monetary Funds (the IMF), to discuss likely means D? to attenuate the increasingly serious problem which the unemployment of the young people in Africa poses.

Members of this high level committee, chaired by Mrs. Obiageli Ezekwesili, Vice-president for the Africa area and animated by Mr. Were Yaw Ansu, Director of the department “human Development”, appropriate qu? it N? did not exist simple solutions with the problem.

“The young townsmen seek an employment at the sides of thousands D? other young people left same the schools, while the rural young people do flow into the cities in search D? a work”, declared Sanoussi Touré, Minister for Finance of Mali. “C? is a tragedy. Do our policies support L? investment in L? education and formation, but that N? did not allow to create jobs. ”

Did Kinuthia Murugu, Secretary permanent of the ministry for the Youth and the Sports of Kenya, admit that growth N? was not synonymous with creation D? employment, “and C? is why we need D? carefully targeted interventions”. It pointed out that Kenya had launched a Marshall plan for L? employment of the young people, which envisages to create 500.000 new jobs during four next years by increasing the number of centers of technical training and by granting subsidies to the pupils, by helping the contractors of the rural zones, while launching great public works with strong intensity of hand-D?? uvre, by developing the sector of technologies of L? information and of communication (TIC) and by paying the young people to plant trees within the framework D? a special program (“Trees for Jobs”) the purpose of which is D? to help to reverse the phenomenon of deforestation.

In did Ghana, the Government adopt a sectoral approach of the problem, let know Professor William Ahadzie, Deputy manager of the Center D? study of the social policy of L? University of Ghana. ? We developed a national Program D? employment for the young people which aims at making assign a great number of young people to productive employment where L? one needs D? them, by making them work for example like medical organizers, agents of the services D? cleansing and D? garbage collection, teachers and trainees remunerated in L? industry.?

Did Mauricio Cárdenas, representative of Colombia and former Minister for transport and also for economic planning, evoke efforts qu? it deployed to combat unemployment of the young people during economic crisis qu? knew its country at the end of the Nineties, when external shocks made pass the rate of unemployment from 10 to 20%, and even to 30% in the young people. “We tested two programs different and evaluated their results then” Mr. Cárdenas declared. The first, called “youth in action” formed of the young people for the labour market. “Ensured We to them three months of formal training, followed by three months of formation in progress D? employment. We also granted an aid to them in respect of the earning of three dollars per day, which corresponds to the poverty line in Colombia”. Within did the framework of this program, “80.000 young people receive a formation, and the evaluations, for which various measurement techniques D? impact were used, were very favorable”.

L? another program put in? uvre in Colombia aimed at creating jobs within the framework of communal work on a small scale in urban districts. This program gave less positive results. “We depended D? ONG local to carry out the program and to obtain a cofinancing of the municipalities, but those N? did not have the means necessary”. According to Mr. Cárdenas, another reason of L? is failure of the program due to fact qu? “it required that the interested parties receive the minimum wage, which made obstacle with creation D? employment”. Extremely of these experiments, Mr. Did Cárdenas conclude that “the best strategy vis-a-vis the unemployment of the young people consists in ensuring a vocational training to them which takes into account the need for them D? to be assured D? an income during their formation”. In addition, “it is also necessary to have training schemes to propose. Did our approach encourage L? development of these programs by the private sector”.

During the debate, Mr. Did Murugu declare that L? one could encourage the sector deprived to create D more? employment within the framework of public constructional works contracts, and did it announce qu? in were Kenya, within the framework of this type of markets, the companies held to reserve a certain percentage of the amount concerned to the hand-D? work. Mr. Cárdenas L? warned against the tendency to see in the projects D? infrastructure the response to the urgent problem of the unemployment of the young people. “The projects D? infrastructure imply a great number of administrative tasks, and their execution takes a considerable time. Are social interventions much more effective, because one can thus train and inform the young people, then to offer to the companies incentives for qu? they engage them. ”

“After the formation, which? ” asked Mr. Murugu, of Kenya. “To do Kenya we devote 150 billion shillings (that is to say approximately 2 billion dollars) to L? can primary education teaching, but how youth hope to find a lorsqu employment? it N? there does not have? ” It underlined qu? it was important D? to improve L? environment in which does operate the abstract sector by requiring local authorities qu? they sign contract-programs as regards creation D? employment. It has tournament qu? it is essential D? to bring a help to the young people in the agricultural sector since the majority of the farmers kényens have more than 60 years. “Our program “Trees for Jobs” is intended for the rural zones, it specified”. “Do the young people work with the forest service, acquire competences and help to preserve the bases of L? national economy”.

Did Professor Ahadzie, of Ghana, recognize qu? it was necessary to support creation D? employment in L? agriculture, but it is necessary according to him to bind this sector to nonagricultural activities, in particular of transformation, with the creation of markets, and the need for credit.

Ayodele Omotoso, Directeur of the national Commission of planning of Nigeria, which attended the meeting, declared that “the rate of unemployment in the young people reaches from 60 to 70% in Nigeria, and that the labour market can absorb only 10% of the newcomers. We thought before that the public sector was to provide employment but we now have a global vision of the question”. In accordance with did this global solution, Nigeria set up a comprising program of social protection of the monetary transfers to the unemployeds, launches a reform of L? required teaching, and it of average D? to employ more young people in L? commercial agriculture, the manufacturing sector, the public tourism, TIC, transport and services. “The principal lesson is that the unemployment of the young people is a multidimensional problem which must be tackled on a basis has macroeconomic. ”

In did its remarks of conclusion, the regional Vice-president Mrs. Ezekwesili declare qu? S was needed obviously? to attack with the unemployment of the young people from every angle. “Is the profile of the young unemployeds S? to adapt to our modes to think, like that was the case for the parity man-women. Within the framework of all that we do undertake, we must grant to the young people the place who returns to them, for qu? they are assured D? to have a future. »

Arbetslösheten av ungdomaren utgör en ha som huvudämneutmaning för de afrikanska länderna
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
En kommitté D? experter av ungdommen och L? fjädrade bruk av Ghana, av Kenya, av den Mali och Colombia meetlördagen, under årsmötena av av världsbankenen och fonderna för monetär landskamp för landskamp de monetära (IMFEN), att diskutera rimligt hjälpmedel D? att göra smal mer och mer allvarligt problem som arbetslösheten av ungdomaren i Afrika poserar.

Medlemmar av denna hög nivåkommitté som varas ordförande vid av Fru Obiageli Ezekwesili, vicepresident för det Afrika området och animeras av Herr Var anslår gir Ansu, direktören av avdelningen ”människautveckling”, qu? det N? fanns inte enkla lösningar med problemet.

”Det unga townsmensökanden en anställning på sidorna av tusentals D? annan ungdomar lämnade samma skolar, stunder som den lantliga ungdomaren flödar in i städerna i sökande D? ett arbete”, förklarade Sanoussi Touré, minister   för finans av Mali. ”C? är en tragedi. Stöttar vår politik L? investering i L? utbildning och bildande, men det N? l5At inte för att skapa jobb. ”

Medgav den Kinuthia Murugu, sekreterarepermanenten av departement för ungdommen och sportarna av Kenya, den tillväxt N? var inte synonymt med skapelse D? anställning ”och C? why är vi behov D? försiktigt riktade ingripanden”. Det pekade ut att Kenya hade lanserat en Marshall planerar för L? anställning av ungdomaren, som förutser för att skapa 500.000 nya jobb under fyra nästa år vid ökande numrera av, centrerar av teknisk utbildning och genom att bevilja subventioner till eleverna, vid portion som leverantörerna av det lantligt zonplanerar, stunder som lanserar stor allmänhet, fungerar med stark styrka av räcker-D?? uvre genom att framkalla sektoren av teknologier av L? information och av kommunikationen (MUSKELRYCKNING) och genom att betala ungdomaren för att plantera trees inom ramen D? ett specialt program (”Trees för jobb”) ämna som är av D? att hjälpa att vända om fenomen av deforestation.

I adopterade Ghana, regeringen ett sektoriellt att närma sig av problemet, l5At vet professorn William Ahadzie, den ställföreträdande chefen av centrera D? studie av den sociala politiken av L? Universitetar av Ghana. ? Vi framkallade ett medborgareprogram D? anställning för ungdomaren som syften på danande tilldelar ett stort nummer av ungdomar till produktiv anställning var L? en behöver D? de vid danande dem lika medicinska organisatörer för arbete for example, medel av servar D? rentvå och D? avskrädesamling, lärare och deltagare i utbildning som belönas i L? bransch.?

Mauricio Cárdenas som var representativ av Colombia, och gamlan sörjer för för transport och också för ekonomiskt planera, frammanar försök qu? den utplacerade för att bekämpa arbetslöshet av ungdomaren under den ekonomiska krisen qu? visste dess land på avsluta av ninetiesna, när utsidan chockar gjort passerar klassa av arbetslöshet från 10 till 20% och even till 30% i ungdomaren. ”Testade utvärderade vi två olika program och deras resultat därefter” Herr förklarade Cárdenas. Första, kallat ”ungdommen i handlingen” som bildas av ungdomaren för arbetet, marknadsför. ”Såg till oss till dem tre månader av formell utbildning som följdes förbi tre månader av bildande pågående D? anställning. Vi beviljade också en bistå till dem i respekt av förtjänsten av tre dollar per dagen, som motsvarar till armodet fodrar i Colombia”. Inom mottog ramen av detta program, ”80.000 ungdomar ett bildande och utvärderingarna, för som olika mätningstekniker D? få effekt användes, var mycket gynnsamt”.

L? ett annat program satte in? uvre i Colombia siktade på att skapa jobb inom ramen av kollektivt arbete på ett litet fjäll i stads- områden. Detta program gav mindre realitetresultat. ”Berodde vi D? ONG-lokal som ut bär programet och som erhåller en cofinancing av municipalitiesna, men det N? hade inte det nödvändiga hjälpmedlet”. Enligt Herr Cárdenas another resonerar av L? är fel av programet tack vare faktumet qu? ”krävde det att de intresserade partierna mottar den minimum timpenningen, som gjorde hinder med skapelse D? anställning”. Extremt av dessa experiment, Herr Avslutade Cárdenas att ”den bäst strategin vis-a-vis arbetslösheten av ungdomaren består i att se till en yrkesmässig utbildning till dem vilka takes in i konto behovet för dem D? att vara försäkrat D? en inkomst under deras bildande”. I tillägg ”är det också nödvändigt att ha utbildningsintriger att föreslå. Vårt att närma sig uppmuntrar L? utveckling av dessa program vid privat sektor”.

Under debatten Herr Förklarade Murugu det L? man kunde uppmuntra sektoren som berövades för att skapa D mer? anställning inom ramen av offentliga constructional arbeten, och avtalar den meddelade qu? i marknadsför Kenya, inom ramen av denna typ av, företagen rymdes för att reservera en bestämd procentsats av det angick beloppet till räcka-D? arbete. Herr Cárdenas L? varnat mot tendensen att se i projekterar D? infrastruktur svaret till det akut problemet av arbetslösheten av ungdomaren. ”Projekterar D? infrastruktur antyder ett stort nummer av administrativa uppgifter, och deras utförande tar en betydlig tid. Sociala effektivare ingripanden är mycket, därför att ett kan thus utbilda och informera ungdomaren, då att erbjuda till företag incitamenten för qu? de kopplar in dem. ”

”Efter bildandet, som? ” frågade Herr Murugu av Kenya. ”Ägnar Kenya oss 150 miljard shillings (alltså ungefärligt 2 miljard dollar) till L? kan primär utbildningsundervisning, men hur ungdomhopp att finna en lorsquanställning? det N? där har inte? ” Underströk det qu? det var viktigt D? att förbättra L? miljö som fungerar i den abstrakt sektoren, genom att kräva kommunen qu? de undertecknar avtala-program som hänseendeskapelse D? anställning. Det har turnering qu? det är nödvändigt D? att komma med en hjälp till ungdomaren i jordbrukssektorn, sedan majoriteten av bondekényensna har mer än 60 år. Ämnas Trees ”för vårt program ”för jobb” för det lantligt zonplanerar, det specificerade”. ”Fungerar får hjälper ungdomaren med den tjänste- skogen, kompetenser och till sylten baserna av L? medborgareekonomi”.

Kände igen professorn Ahadzie, av Ghana, qu? det var nödvändigt att stötta skapelse D? anställning i L? jordbruk men det är nödvändiga enligt honom till röran denna sektor till nonagricultural aktiviteter, i synnerhet av omformning, med skapelsen av marknadsför, och behovet för krediterar.

Ayodele Omotoso, Directeur av medborgare som kommissionen av att planera av Nigeria, som deltog i mötet, förklarade, att ”klassa av arbetslöshet i ungdomaren når från 60 till 70% i Nigeria, och att arbetet marknadsför kan absorbera endast 10% av nykomlingarna. Vi tänkte för att den offentliga sektoren var att ge anställning men vi har nu en global vision av ifrågasätta”. I överensstämmelse med up denna globala lösning, den Nigeria uppsättningen ett bestående av program av socialt skydd av de monetära överföringarna till arbetslösarna, barkasser en reform av L? krävd undervisning och det av genomsnitt D? att använda mer ungdomar i L? reklamfilmjordbruk, den fabriks- sektoren, den offentliga turismen, MUSKELRYCKNINGEN, transport och servar. ”Är den främsta kursen att arbetslösheten av ungdomaren är ett multidimensional problem som måste tacklas på en bas har macroeconomic. ”

In förklarade dess anmärkningar av avslutningen, den regionala vicepresidentet Fru Ezekwesili qu? S behövdes självfallet? för att anfalla med arbetslösheten av ungdomaren från varje meta. ”Är profilera av barn arbetslösar S? att anpassa till våra funktionslägen till funderare något liknande som var fallet för paritetbemanna-kvinnorna. Inom ramen allra, som vi företa sig, måste vi bevilja till ungdomaren förlägga, som går tillbaka till dem, för qu? de är försäkrat D? att ha en framtid. »

Незанятость молодых людей образовывает главную возможность для африканских стран
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Комитет d? специалисты молодости и l? польза Ганы, Кении, Мали и Колумбии встретила субботу, во время ежегодных собраний весны Всемирного Банка и международных монетных международных валютных фондов (IMF), для того чтобы обсудить правоподобные середины d? ослабить все больше и больше серьезную проблему незанятость молодых людей в Африке представляет.

Члены этого максимума - ровный комитет, предводительствуемые Mrs. Obiageli Ezekwesili, Vice-president для OBLASTи Африки и одушевляемые гом-н. Было рыскание Ansu, директор отдела «людского развития», соотвествующий qu? оно n? не существовали просто разрешения с проблемой.

«Детеныши townsmen seek занятость на сторонах тысяч d? другие молодые люди вышли таким же школы, пока сельские молодые люди пропускают в города в поиске d? работа», объявленное Sanoussi Touré, министр для финансов Мали. «C? трагизм. Наши политики поддерживают l? облечение в l? образование и образование, но тот n? не позволил для того чтобы создать работы. »

Перманентность секретарши Kinuthia Murugu, министерства для молодости и спорты Кении, впустили тот рост n? не был синонимн с творением d? занятость, «и c? почему мы потребность d? тщательно пристрелнные интервенции». Оно point out что Кения запустила план Маршаллаа для l? занятость молодых людей, которые envisages для того чтобы создать 500.000 новых работы во время 4 будущих год путем увеличивать число центров техническая подготовка и путем дарить субсидии к зрачкам, путем помогать контракторам сельских зон, пока запускающ большие общественная работы с сильной интенсивностью руки-D?? uvre, путем начинать участок технологий l? информация и сообщения (TIC) и путем оплачивать молодых людей для того чтобы засадить валы внутри рамки d? специальная программа («валы для работ») цель of which d? помочь обратить явление обезлесения.

В Гана, правительство приняла секторальный подход проблемы, препятствовала для того чтобы знать профессора William Ahadzie, менеджера депутата центра d? изучение социальная политика l? Университет Ганы. ? Мы начали национальную программу d? занятость для молодых людей aim at сделать задает огромное количество молодых людей к производительной занятости где l? одному нужен d? они, путем делать ими работу например любят медицинские устроители, вещества обслуживаний d? cleansing и d? собрание, учителя и тренирующие отброса remunerated в l? индустрия.?

Представитель Mauricio Cárdenas, Колумбии и бывший министр для перехода и также для экономического планирования, evoke усилия qu? он раскрыл для того чтобы сразить незанятость молодых людей во время економичюеского кризиса qu? знал свою страну на конце Nineties, когда сделанные внешние импульсы передадут тариф незанятости от 10 до 20%, и выровняйтесь до 30% в молодых людях. «Мы испытали 2 программы по-разному и оценили г-н объявленное Cárdenas их результаты после этого». Первое, после того как я вызвано «молодостью в действии» сформировало молодых людей для рынока труда. «Обеспечил нам к им 3 месяца официально тренировки, последованного за к 3 месяца образования in progress d? занятость. Мы также дарили помощь к им in respect of зарабатывать 3 долларов в день, который соответствует к черта бедности в Колумбии». В пределах рамки этой программы, «80.000 молодого люд получили образование, и оценки, для которых различные методы d измерения? был использован, был удар очень благоприятн».

L? другая программа положила внутри? uvre в Колумбии aim at создать работы within the framework of общинная работа на малом маштабе в городских округах. Эта программа дала меньше позитивные результаты. «Мы зависели d? ONG местное унести программу и получить cofinancing муниципалитетов, но т n? не имел середины обязательно». Согласно гу-н. Cárdenas, другая причина l? отказ программы из-за факта qu? «он требовал что заинтересованные стороны получают минимальная зарплаты, который сделал препону с творением d? занятость». Весьма этих экспериментов, г-н. Cárdenas заключило что «наилучшая стратегия vis-a-vis незанятость молодых людей состоит в обеспечивать профессиональную подготовку к им учитывает потребность для их d? быть убеженным d? доход во время их образования». In addition, «также обязательно иметь схемы тренировки, котор нужно предложить. Наш подход ободрил l? развитие этих программ частным сектором».

Во время debate, г-н. Murugu объявило тот l? одно было в состоянии ободрить участок лишенный для того чтобы создать d больше? занятость within the framework of общественные конструктивные подряды работ, и оно объявил qu? в были Кения, within the framework of этот тип рынков, держат компаниями, котор запас некоторым процентом количества, котор относят к руке-D? работа. Г-н. Cárdenas l? предупрежено против тенденции увидеть в проектах d? инфраструктура реакция к срочной проблеме незанятости молодых людей. «Проекты d? инфраструктура подразумевает огромное количество управленческих задач, и их исполнение принимает значительное время. Социальные интервенции очень более эффективные, потому что можно таким образом натренировать и сообщить молодых людей, после этого для того чтобы предложить к компаниям стимулы для qu? они включают их. »

«После образования, которое? » спросил гу-н. Murugu, Кении. «Кения мы посвящает 150 миллиардов шиллинги (that is to say приблизительно 2 миллиарда доллары) к l? может главным образом преподавательство образования, но как упование молодости найти занятость lorsqu? оно n? там не имеет? » Оно underlined qu? было важным d? улучшить l? окружающая среда в приводит в действие абстрактный участок путем требовать органов местного самоуправления qu? они подписывают подряд-программы что касается творения d? занятость. Оно имеет турниры qu? будет необходимым d? принести помощь к молодым людям в сельскохозяйственном секторе в виду того что большинство kényens хуторянин имеет больше чем 60 лет. «Валы нашей программы «для работ» предназначены для сельских зон, его определили». «Работа молодых людей с обслуживанием пущи, приобретает правомочности и помогает сохранить основания l? национальная экономика».

Профессор Ahadzie, Ганы, узнал qu? было обязательно поддержать творение d? занятость в l? земледелие, но обязательно согласно ему для того чтобы связать этот участок к неземледельческим деятельностям, в частности преобразования, с творением рынков, и потребности для кредита.

Ayodele Omotoso, Directeur национальной комиссии запланирования Нигерии, который присутствовали на встрече, объявило что «тариф незанятости в молодых людях достигает от 60 к 70% в Нигерии, и что рынока труда может поглотить только 10% из пришельцев. Мы думали раньше что общественный сечтор должен был обеспечить занятость но мы теперь имеем глобальное зрение вопроса». В соответствии с это глобальное разрешение, комплект Нигерии подняло состоя из программу социальная защищенность монетных переходов к unemployeds, стартам реформа l? требуемое преподавательство, и оно среднего d? использовать молодых людей в l? товарное сельскохозяйственное производство, участок изготавливания, общественный туризм, TIC, переход и обслуживания. «Главным образом урок что незанятостью молодых людей будет многомерная проблема необходимо tackled на основание имеет макроэкономическое. »

Внутри свои примечания заключения, регионарного Vice-president Mrs. Ezekwesili объявили qu? S очевидно? атаковать с незанятостью молодых людей от каждого угла. «Будет профилем молодых unemployeds s? приспособиться к нашим режимам для того чтобы думать, как то был аргументы за человек-женщины паритетности. Within the framework of все мы предпринимаем, мы должны дарить к молодым людям место которое возвращает к им, для qu? ими будет убеженный d? иметь будущее. »

De werkloosheid van de jongeren vormt een belangrijke uitdaging voor de Afrikaanse landen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een comité d? deskundigen van de jeugd en van l? het gebruik van Ghana, Kenya, Mali en Columbia is zaterdag, tijdens de jaarlijkse Vergaderingen van lentes van de Wereldbank en het internationale monetaire Fonds (IMF), bijeengekomen om de geschikte middelen d te bespreken? het steeds ernstigere probleem verzachten dat de werkloosheid van de jongeren in Afrika legt.

De leden van dit comité van hoog niveau, voorgezeten door Mevrouw Obiageli Ezekwesili, Vice-presidente voor het gebied Afrika en verlevendigd door de Heer. Yaw Ansu, Directeur van het departement „menselijke Ontwikkeling“, hebben qu gepast? hij n? bestond niet eenvoudige oplossingen voor het probleem.

„De jonge stedelingen zoeken een betrekking aan de kanten van duizendtallen d? andere jongeren die van dezelfde scholen zijn weggegaan, terwijl de plattelandsjongeren in de steden in inzameling d toestromen? een werk“, heeft Sanoussi Touré, Minister van Financiën van Mali verklaard. „C? is een tragedie. Onze beleidsmaatregelen bevorderen l? investering in l? onderwijs en de vorming, maar dat n? a toegelaten om arbeidsplaatsen niet te scheppen. “

Kinuthia Murugu, permanente Secretaris van het ministerie van de Jeugd en de Sporten van Kenya, heeft slechts de groei n toegelaten? niet synoniem met oprichting was d? werkgelegenheid, „en c? waarom zijn wij hebben behoefte d? gerichte acties zorgvuldig“. Hij heeft opgemerkt dat Kenya een Plan Marshall voor l had gelanceerd? betrekking van de jongeren, die overweegt om 500.000 nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen in de loop van de vier volgende jaren door het aantal centra van technische opleiding te verhogen en door subsidies toe te kennen aan de leerlingen, door de ondernemers van de plattelandszones te helpen, door grote openbare werkzaamheden aan sterke intensiteit van hand-d te lanceren?? werk, door de sector van de technologieën van l te ontwikkelen? informatie en van mededeling (ITC) en door de jongeren te betalen om bomen in het kader d te planten? een speciaal programma („Trees for Jobs“) dat d ten doel heeft? het verschijnsel van ontbossing helpen omkeren.

In Ghana, heeft de Regering een sectoriële benadering van het probleem goedgekeurd, Professor William Ahadzie, Adjunct-generaal van het Centrum d medegedeeld? studie van het sociale beleid van l? Universiteit van Ghana. ? Wij hebben een nationaal Programma d ontwikkeld? betrekking voor de jongeren die ten doel heeft een groot aantal jongeren te laten bestemmen voor productieve arbeidsplaatsen daar waar l? men heeft behoefte d? zij, door ze te laten bijvoorbeeld als gezondheidsgangmakers, agenten van de diensten d werken? sanering en d? ontvoering van de vuilnis, leraren en stagiaires die in l worden gehonoreerd? industrie.?

Mauricio Cárdenas, vertegenwoordiger van Columbia en vroegere Minister van het vervoer en eveneens van de economische planning, heeft de inspanningen qu vermeld? hij heeft ontplooid om de werkloosheid van de jongeren tijdens de economische crisis qu te bestrijden? heeft zijn land aan het einde van de jaren 90 gekend, wanneer buitenlandse schokken het werkeloosheidscijfer van 10 tot 20% hebben laten voorbijgaan, en zelfs aan 30% bij de jongeren. „Wij hebben twee verschillende programma's geprobeerd en vervolgens geëvalueerde heeft hun resultaten“ M Cárdenas verklaard. De eerste, genoemd „de jeugd in actie“ heeft jongeren voor de arbeidsmarkt opgeleid. „Wij hebben hun drie maanden van theoretische opleiding gewaarborgd, gevolgd door drie lopende maanden van opleiding d? werkgelegenheid. Wij hebben hun eveneens een hulp voor het inkomen van drie dollar per dag toegekend, hetgeen met de drempel van armoede in Columbia overeenstemt“. In verband met dit programma, „80.000 jongeren hebben een opleiding, en de evaluaties ontvangen, waarvoor verschillende meettechnieken d? het effect werd gebruikt, zeer gunstig“ geweest.

L? ander programma gezet in? het werk in Columbia had ten doel arbeidsplaatsen in verband met gemeentewerkzaamheden kleinschalig in stadswijken te scheppen. Dit programma heeft minder positieve resultaten gegeven. „Wij af:hangen d? Plaatselijke NGOs om het programma uit te voeren en een cofinanciering van de gemeentebesturen te verkrijgen, maar deze n? niet hadden de vereiste middelen“. Volgens de Heer. Cárdenas, een andere reden van l? de mislukking van het programma komt door het feit qu? „hij vereiste dat de belanghebbenden het minimale loon ontvangen, hetgeen de oprichting d in de weg heeft gestaan? werkgelegenheid“. Zeer van deze experimenten, de Heer. Cárdenas heeft besloten dat „de beste strategie tegenover de werkloosheid van de jongeren daarin bestaat om hun een beroepsopleiding te waarborgen die de noodzaak voor hen d in aanmerking neemt? d gewaarborgd worden? een inkomen tijdens hun opleiding“. Voorts „men moet eveneens onderwijsprogramma's hebben om voor te stellen. Onze benadering heeft l gestimuleerd? uitwerking van deze programma's door de particuliere sector“.

Tijdens het debat, de Heer. Murugu heeft slechts l verklaard? men kon de particuliere sector stimuleren om meer d te creëren? arbeidsplaatsen in verband met markten van openbare werkzaamheden, en hij heeft qu aangeduid? in Kenya, in verband met dit soort markten, waren de ondernemingen verplicht om een zeker percentage van het bedrag te bestemmen op het spel voor de hand-d? werk. De Heer. Cárdenas l? voor de tendens heeft gewaarschuwd om in de projecten d te zien? infrastructuur het antwoord op het dringende probleem van de werkloosheid van de jongeren. „De projecten d? de infrastructuur impliceren een groot aantal administratieve taken, en hun uitvoering neemt een aanzienlijke tijd in beslag. Een sociale bijstand is veel meer efficiënt, want men kan aldus de jongeren opleiden en inlichten, vervolgens aan de ondernemingen aansporingen voor qu aanbieden? zij nemen ze in dienst. “

„Na de vorming, die? “ heeft de Heer gevraagd. Murugu, van Kenya. „In Kenya wijden wij 150 miljard shillings (d.w.z ongeveer 2 miljard dollar) aan l? lager onderwijs, kan maar hoe de jeugd een lorsqu betrekking te vinden hopen? hij n? er heeft erover niet? “ Hij heeft qu onderstreept? het was belangrijk d? l verbeteren? milieu waarin de informele sector werkt door plaatselijke autoriteiten qu te eisen? zij ondertekenen contract-programma's inzake oprichting d? werkgelegenheid. Hij heeft steekspel qu? het is absoluut noodzakelijk d? een hulp voor de jongeren in de landbouwsector bewijzen aangezien het merendeel van de landbouwers Kenianen meer dan 60 jaar heeft. „Ons programma „Trees for Jobs“ bestemd voor de plattelandszones,“ aangegeven is. „De jongeren werken met de bosdienst, verkrijgen bevoegdheden en helpen de basis van l behouden? nationale economie“.

Professor Ahadzie, van Ghana, heeft qu erkend? het was noodzakelijk om de oprichting d te ondersteunen? arbeidsplaatsen in l? landbouw, maar men moet volgens hem deze sector binden aan niet- landbouwactiviteiten, met name van verandering, aan de totstandbrenging van markten, en desnoods van krediet.

Ayodele Omotoso, Directeur van de nationale Commissie van planning van Nigeria, die de zitting bijwoonde, heeft verklaard dat „het werkeloosheidscijfer bij de jongeren van 60 tot 70% in Nigeria bereikt, en dat de arbeidsmarkt slechts 10% van de nieuwe aankomenden kan absorberen. Wij geloofden eerst dat de openbare sector arbeidsplaatsen moest leveren maar wij hebben nu een globale visie van de vraag“. Overeenkomstig deze globale benadering, heeft Nigeria een programma van sociale bescherming opgesteld met monetaire overdrachten aan de werklozen, een hervorming van l gelanceerd? onderwijs, en gezochte naar hij van de middelen d? meer jongeren in dienst hebben in l? commerciële landbouw, de fabriekssector, het toerisme, ITC, het openbare vervoer en de diensten. „De voornaamste les is dat de werkloosheid van de jongeren een pluridimensionnel probleem is dat op een basis aangepakt moet worden heeft macro-economisch. “

In zijn opmerkingen van conclusie, heeft de regionale Vice-presidente Mevrouw Ezekwesili qu verklaard? men had klaarblijkelijk s nodig? aan de werkloosheid jongeren onder alle hoeken aanvallen. „Het profiel van de jonge werklozen is s? zich aan onze manieren aanpassen om te denken, zoals dat het geval voor de gelijkheid tussen mannen en vrouwen is geweest. In verband met alles wat wij ondernemen, moeten wij aan de jongeren de plaats toekennen die hun, voor qu terugkomt? zij worden d gewaarborgd? een toekomst hebben. »

يمثّل البطالة من الالناس شابّة تحدي كبريات ل ال [أفريكن كونتري]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
لجنة [د]? خبيرات من شباب و [ل]? إستعمال غانا, من كينيا, من مالي وكولومبيا التقى يوم السّبت, أثناء ال [أنّول ميتينغ] النابض من ال [وورلد بنك] والأموال دوليّة نقديّة دوليّة نقديّة (الصندوق النقد الدوليّ), أن يتناقش [منس] مرجّحة [د]? أن يوهن المشكلة جدّيّة بدرجة متزايدة أيّ البطالة من الالناس شابّة في إفريقيا يطرح.

أعضاء من هذا لجنة رفيع المستوى, يترأّس ب [مرس.] [أبيجلي] [إزكوسلي], نائب رئيس لإفريقيا منطقة ويحيى ب [مر.]. كان انعراج [أنسو], مديرة من القسم "تطوير إنسانيّة", [قو] مناسبة? هو ن? لم يتواجدوا حلول بسيطة مع المشكلة.

"يبحث ال [توونسمن] شابّة وظيفة في الجوانب الآلاف [د]? أخرى ترك الناس شابّة نفس المدارس, بينما الالناس ريفيّة شابّة يتدفّقون داخل المدائن في بحث [د]? عمل", يفاد [سنووسّي] [توور], وزيرة لمالية مالي. "[ك]? مأساة. سياساتنا يساندون [ل]? إستثمار في [ل]? تربية وتشكيل, غير أنّ أنّ ن? لم يسمح أن يخلق أشغال. "

[كينوثيا] [موروغ], سكرتيرة تمويج الشعر من الوزارة للشباب والرياضات كينيا, اعترف أنّ حالة نموّ ن? [ب] لم مرادفة مع خلق [د]? وظيفة, "و [ك]? نكون لماذا نحن حاجة [د]? بعناية يستهدف تدخلات". هو أشار أنّ كان كينيا قد أطلق مارشال خطة ل [ل]? وظيفة من الالناس شابّة, أيّ يتصوّر أن يخلق 500.000 أشغال جديدة أثناء أربعة سنون تالية ب يزيد الرقم المراكز من تدريب فنّيّة وب يمنح إعانات إلى التلميذات, ب يساعد المقاولات من المناطق ريفيّة, بينما يطلق [بوبليك وورك] عظيمة مع شدة قوّيّة [هند-د]?? [أوفر], ب يطوّر القطاعة التكنولوجيا ال [ل]? معلومة ومن اتّصال (عرة) وب يدفع الالناس شابّة أن يزرع أشجار ضمن الهيكل [د]? برنامج خاصّة ("أشجار لأشغال") الغرض [أف وهيش] [د]? أن يساعد أن يعكس الظاهر الاجتثاث أحراج.

في غانا, الحكومة تبنّى مقاربة قطاعيّة من المشكلة, ترك عرفت أستاذة وليام [أهدزي], [دبوتي منجر] من المركز [د]? دراسة من السياسة اجتماعيّة [ل]? جامعة غانا. ? نحن طوّرنا برنامج وطنيّة [د]? يعيّن وظيفة لالالناس شابّة أيّ يتّجه يجعل [ا غرت نومبر وف] الناس شابّة إلى وظيفة منتجة حيث [ل]? واحدة يحتاج [د]? يحبّ هم, ب يجعلهم عمل مثلا منظمات طبيّة, عاملات من الخدمات [د]? يطهّر و [د]? نفاية تجميع, معلمات ومتمرنات يعوّض في [ل]? صناعة.?

[موريسو] [كردنس], ممثلة كولومبيا ووزيرة سابقة لنقل وأيضا ل [إكنوميك بلنّينغ], أثار جهود [قو]? هو نشر أن يقاتل بطالة من الالناس شابّة أثناء [إكنوميك كريسس] [قو]? عرف بلده في النهاية من التسعينات, عندما يمرّ صدمات خارجيّة يجعل ال [رت وف ونمبلومنت] من 10 إلى 20%, ويساوي إلى 30% في الالناس شابّة. "اختبر نحن اثنان برامج مختلفة وقيّم نتيجاتهم بعد ذلك" [مر.] [كردنس] يفاد. شكّل الأولى, يدعو "شباب في عمل" من الالناس شابّة لالسوق الشّغل. "ضمن نحن إلى هم ثلاثة شهور من تدريب رسميّة, يتبع بثلاثة شهور التشكيل [د] [إين بروغرسّ]? وظيفة. نحن أيضا منحنا معونة إلى هم [إين رسبكت وف] ال يكسب من ثلاثة دولارات لكلّ يوم, أيّ يماثل إلى الفقر خطّ في كولومبيا". ضمن الهيكل من هذا برنامج, "80.000 الناس شابّة استلم تشكيل, والتقييمات, ل أيّ مختلفة قياس تقنيات [د]? استعملت تأثير صدمة كان, كان جدّا مواتي".

[ل]? وضع آخر برنامج داخل? اتّجه [أوفر] في كولومبيا يخلق أشغال [ويثين ث فرموورك وف] عمل بلديّة على مقياس صغيرة في مناطق مدنيّة. أعطى هذا برنامج [بوستيف رسولت] أقلّ. "اعتمد نحن [د]? [أنغ] محلّية أن يوفي البرنامج وأن ينال [كفيننسنغ] من البلديّات, غير أنّ أنّ ن? لم يتلقّى ال [منس] ضروريّة". وفقا ل [مر.]. [كردنس], آخر سبب ال [ل]? يكون إخفاق من البرنامج واجبة إلى حقيقة [قو]? "تطلّب هو أنّ ال [إينترستد برتي] يستلمون ال [مينيموم وج], أيّ جعل عائقة مع خلق [د]? وظيفة". جدّا من هذا تجارب, [مر.]. [كردنس] استنتج أنّ "يتألّف الإستراتيجية جيّدة [فيس--فيس] البطالة من الالناس شابّة في يضمن [فوكأيشنل ترينينغ] إلى هم أيّ [تك ينتو كّوونت] الحاجة ل هم [د]? أن يكون يؤكّد [د]? دخل أثناء تشكيلهم". [إين دّيأيشن], "هو أيضا ضروريّة أن يتلقّى [ترينينغ سكهم] أن يقترح. مقاربتنا شجّع [ل]? تطوير من هذا برنامج ب ال [بريفت سكتور]".

أثناء المناقشة, [مر.]. [موروغ] أفاد أنّ [ل]? واحدة استطاع شجّعت القطاعة يحرم أن يخلق [د] أكثر? وظيفة [ويثين ث فرموورك وف] عامّة إنشائيّة أعمال عقود, وهو أعلن [قو]? في كان كينيا, [ويثين ث فرموورك وف] هذا نوع الأسواق, الشركات يمسك أن احتياطي نسبة مئويّة مؤكّدة من المبلغة يتعلّق إلى ال [هند-د]? عمل. [مر.]. [كردنس] [ل]? يحذّر ضدّ النزعة أن يرى في المشاريع [د]? بنية أساسيّة الإستجابة إلى المشكلة ملحّة من البطالة من الالناس شابّة. "المشاريع [د]? بنية أساسيّة يتضمّن [ا غرت نومبر وف] مهام إداريّة, ويأخذ تنفيذهم وقت هامّة. يكونون تدخلات اجتماعيّة كثير أكثر فعّالة, لأنّ واحدة يستطيع لذلك درّبت وأعلمت الالناس شابّة, بعد ذلك أن يقدّم إلى الشركات دافع ل [قو]? هم يشبكونهم. "

"بعد التشكيل, أيّ? " سأل [مر.]. [موروغ], من كينيا. "أن كينيا نحن يكرّس 150 بليون [شيلّينغ] ([ثت يس تو سي] تقريبا 2 بليون دولارات) إلى [ل]? يستطيع أوّليّة تربية تعليم, غير أنّ كيف شباب أمل أن يجد [لورسقو] وظيفة? هو ن? لا يتلقّى هناك? " سطّر هو [قو]? هو كان [د] مهمّة? أن يحسن [ل]? بيئة في أيّ يشغل القطاعة تجريديّة ب يتطلّب سلطة محليّة [قو]? هم يقعون [كنتركت-بروغرمس] [أس رغردس] خلق [د]? وظيفة. هو يتلقّى مباراة [قو]? هو [د] أساسيّة? أن يحضر مساعدة إلى الالناس شابّة في القطاعة زراعيّة بما أنّ الأغلبية من ال [فرمرس] [كننس] يتلقّى أكثر من 60 سنون. "برنامجنا "نويت أشجار لأشغال" للمناطق ريفيّة, هو عيّن". "الشابّة الناس عمل مع الغابة خدمة, يكتسب كفاءات ويساعد أن يحفظ الأسس ال [ل]? [نأيشنل كنومي]".

أستاذة [أهدزي], من غانا, ميّز [قو]? هو كان ضروريّة أن يساند خلق [د]? وظيفة في [ل]? زراعة, غير أنّ هو ضروريّة وفقا ل ه أن يقيّد هذا قطاعة إلى أنشطة [نونغريكلتثرل], [إين برتيكلر] من تحويل, مع الخلق الأسواق, والحاجة لاعتماد.

أفاد [أودل] [أموتوس], [ديركتيور] من العمولة وطنيّة تخطيط نيجيريا, أيّ حضر الاجتماع, أنّ "ال [رت وف ونمبلومنت] في الالناس شابّة [رشس] [فروم] 60 [تو] 70% في نيجيريا, وأنّ السوق الشّغل يستطيع امتصّت فقط 10% من القادم جديد. نحن فكّرنا من قبل أنّ كان الالقطاع العامّ أن يزوّد وظيفة غير أنّ نحن الآن نتلقّى رؤية شاملة من السؤال". وفق هذا حل شاملة, نيجيريا مجموعة رفع [كمبريز] برنامج من حماية اجتماعيّة من الإنتقال نقديّة إلى ال [أونمبلودس], إطلاق إصلاح ال [ل]? يتطلّب تعليم, وهو من [د] معدّلة? أن يستخدم أكثر الناس شابّة في [ل]? زراعة تجاريّة, الصناعة قطاعة, السياحة عامّة, عرة, نقل وخدمات. "الدروس رئيسيّة أنّ البطالة من الالناس شابّة مشكلة متعدّد أبعاد أيّ ينبغي كنت عالجت على أساس يتلقّى اقتصاديّ شامل. "

داخل ملاحظاته الاستنتاج, النائب رئيس إقليميّة [مرس.] [إزكوسلي] أفادوا [قو]? احتجت [س] كان بوضوح? أن يهاجم مع البطالة من الالناس شابّة من كلّ زاوية. "يكون القطاع جانبيّ من ال [أونمبلودس] شابّة [س]? أن كان يكيّف إلى أساليبنا أن يفكّر, مثل أنّ الحالة للتكافؤ [من-وومن]. [ويثين ث فرموورك وف] كلّ أنّ نحن ب قام, نحن ينبغي منحت إلى الالناس شابّة المكان الذي يرجع إلى هم, ل [قو]? هم يؤكّد [د]? أن يتلقّى مستقبل. »

La Francophonie est souvent réduite à un simple regroupement entre la France et ses anciennes colonies. C’est mal connaître la genèse du mouvement francophone et sa géopolitique, avec deux époques : celle des racines historiques du 16ème au 19ème siècle, celle du colonialisme du 19e au 20e siècle. S’il y a un noyau historique, il a beaucoup évolué. Aujourd’hui, avec la fin du conflit Est-Ouest, on redécouvre ces autres racines et identités. La mondialisation est une chance pour la Francophonie car elle lui permet de retrouver un horizon souvent oublié sur le plan historique et culturel. Présente sur tous les continents, elle devient un symbole de la diversité culturelle à construire. Elle s’appuie sur les identités et les langues plurielles. C’est la francosphère, c’est-à-dire, la Francophonie à l’heure de la mondialisation. Non pas un reste du passé, mais une chance pour l’avenir. Ces multiples points d’appui, historiques et contemporains, sont autant d’atouts pour amortir les chocs liés à la mondialisation qui, la plupart du temps, bouleversent les identités et déstabilisent les cultures. Avec le temps, les logiques politiques ont laissé place à des problématiques culturelles. Le dialogue entre les racines mondiales de la Francophonie et celles des autres aires linguistiques devient un outil privilégié de la cohabitation culturelle.

Dialogue des civilisations (thème à venir)

La langue française est le ciment d’une large communauté d’hommes et de femmes vivant aux quatre coins du monde, sous des latitudes et des climats différents et avec des cultures diverses. De grandes et célèbres figures de l’histoire universelle ont contribué à forger le patrimoine commun du monde francophone qui s’est enrichi de la philosophie des Lumières, de l’aspiration à davantage d’égalité, de la liberté et de la fraternité. Tous ces idéaux, véhiculés par une langue française partagée, ont été nourris par l’apport des valeurs issues de tous les pays de l’espace francophone. La Francophonie est donc aujourd’hui un des laboratoires de la diversité culturelle, un des outils de ce dialogue des civilisations à construire, un des espaces de cohabitation indispensables pour éviter cette funeste prophétie du choc des civilisations. La Francophonie est un exemple du pluralisme des modèles politiques et culturels, un acteur des trois espaces linguistiques (lusophone, hispanophone, francophone) et du rapprochement avec l’Arabophonie et la Russophonie. Elle est également un acteur de cette laïcité de tolérance à construire pour desserrer le lien entre politique et religion. En un mot, elle contribue à sortir de l’universalisme abstrait comme du communautarisme et des multiples formes d’affrontement des identités culturelles. Elle participe aussi à l’organisation d’une meilleure cohabitation entre la majorité et les minorités religieuses, sociales et politiques. Elle est un des terrains d’expérimentation des nouveaux liens à construire entre identité et communauté, mondialisation et communauté internationale, diversité culturelle et universalisme.



Francophonie et Europe élargie

C’est par le biais du politique et pas seulement par celui de la langue, que se construiront les nouveaux rapports entre Francophonie et Europe. De même que l’Europe a cessé de coïncider avec l’Occident, la Francophonie a cessé d’être exclusivement liée à la langue française. Elle est aussi le symbole de la diversité culturelle comme atout pour une autre mondialisation. On assiste à une complémentarité entre « communauté de langues » et « communauté de cultures reconnues dans leurs diversités ». En Europe, le projet politique l’emporte sur l’extraordinaire diversité des langues et des cultures : 23 langues pour 68 pays et 254 régions. Avec la Francophonie, c’est l’inverse : une langue commune pour 68 Etats et gouvernements que beaucoup de choses séparent par ailleurs. Des acteurs de la vie intellectuelle, économique, sociale et culturelle de pays européens, francophones et non francophones, seront invités à expliciter le lien qu’ils entretiennent avec la langue française et, par delà, avec les pays et les cultures des pays francophones d’Europe, d’Afrique, d’Amérique et d’Océanie, ainsi qu’avec les autres aires linguistiques luso-hispano-arabo et russophones. Cette interrogation concerne les pays européens effectivement francophones (Suisse, Belgique, Luxembourg…) mais également des pays qui ont récemment accédé au statut de membres ou d’observateurs (Pays baltes, Autriche, Hongrie…).

¿L? ¿identidad francófona a l? hora de la universalización
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo


La Francofonía a menudo se reduce a una simple reagrupación entre Francia y sus antiguas colonias. ¿C? es conocer mal la génesis del movimiento francófono y su geopol'itica, con dos tiempos: la de las raíces históricas del 16.o al siglo XIX, la del colonialismo del 19.o al siglo XX. ¿S? hay un núcleo histórico, evolucionó mucho. ¿Aujourd? hoy, con el final del conflicto Este-oeste, se redescubren estas otras raíces e identidades. La universalización es una oportunidad para la Francofonía ya que le permite encontrar un horizonte a menudo olvidado a nivel histórico y cultural. Presente sobre todos los continentes, se convierte en un símbolo de la diversidad cultural que debe construirse. ¿Ella s? apoye en las identidades y las lenguas plurales. ¿C? ¿es el francosphère, c? ¿est-à-dire, la Francofonía a l? hora de la universalización. ¿No un resto del pasado, sino una oportunidad para l? futuro. ¿Estos múltiples puntos d? ¿apoyo, antecedentes y contemporáneos, son d tanto? activos para amortiguar los choques vinculados a la universalización que, la mayor parte del tiempo, trastornan las identidades y desestabilizan las culturas. Con el tiempo, las lógicas políticas dejaron lugar a problemática cultural. El diálogo entre las raíces mundiales de la Francofonía y las de las otras superficies lingüísticas se convierte en una herramienta privilegiada de la cohabitación cultural.

¿Diálogo de las civilizaciones (tema futuro)

la lengua francesa es el cemento d? ¿una amplia comunidad d? hombres y de mujeres que viven a las cuatro esquinas del mundo, bajo latitudes y climas diferentes y con distintas culturas. ¿De grandes y famosas figuras de l? ¿historia universal contribuyó a forjar el patrimonio común del mundo francófono que s? ¿se enriquece de filosofía de las Luces, de l? ¿aspiración aún más a d? igualdad, de la libertad y la fraternidad. ¿Todos estos ideales, transportados por una lengua francesa compartida, fueron alimentados por l? ¿contribución de los valores resultantes de todos los países de l? espacio francófono. ¿La Francofonía es pues aujourd? hoy uno de los laboratorios de la diversidad cultural, una de las herramientas de este diálogo de las civilizaciones que deben construirse, uno de los espacios de cohabitación indispensables para evitar esta desastrosa profecía del choque de las civilizaciones. ¿La Francofonía es un ejemplo del pluralismo de los modelos políticos y culturales, un protagonista de los tres espacios lingüísticos (de habla portuguesa, hispanohablantes, francófonos) y de la aproximación con l? Arabophonie y el Russophonie. Es un protagonista también de esta laicidad de tolerancia que debe construirse para aflojar el vínculo entre política y religión. ¿En una palabra, contribuye a salir de l? ¿universalismo abstracto como el communautarisme y múltiples formas d? confrontación de las identidades culturales. ¿Participa también en l? ¿organización d? una mejor cohabitación entre la mayoría y las minorías religiosa, social y política. ¿Es uno de los terrenos d? experimentación de los nuevos vínculos que deben construirse entre identidad y comunidad, universalización y comunidad internacional, diversidad cultural y universalismo.



¿Francofonía y Europa ampliada

C? está por medio de la política y no solamente por el de la lengua, que se construirán las nuevas relaciones entre Francofonía y Europa. ¿Así como l? ¿Europa dejó de coincidir con l? ¿Occidente, la Francofonía cesó d? ser exclusivamente vinculado a la lengua francesa. Es también el símbolo de la diversidad cultural como activo para otra universalización. Se asiste a una complementariedad entre “comunidad de lenguas” y “comunidad de culturas reconocidas en sus diversidades”. ¿En Europa, el proyecto político l? ¿se lleva sobre l? extraordinaria diversidad de las lenguas y culturas: 23 lenguas para 68 países y 254 regiones. ¿Con la Francofonía, c? ¿este l? revés: una lengua común para 68 Estados y Gobiernos quienes muchas cosas separan por otra parte. ¿Invitará a protagonistas de la vida intelectual, económica, social y cultural de países europeos, francófonos y no francófonos, a aclarar el vínculo qu? ¿mantienen con la lengua francesa y, a través, con los países y de las culturas de los países francófonos d? ¿Europa, d? ¿África, d? ¿América y d? ¿Oceanía, así qu? con las otras superficies lingüísticas luso-hispano-arabo y rusohablantes. Esta interrogación se refiere a los países europeos efectivamente francófonos (Suiza, Bélgica, Luxemburgo?) ¿pero también de los países que recientemente accedieron al estatuto de miembros o d? observadores (Países bálticos, Austria, Hungría?).

L? identità francofona a l? ora della mondializzazione
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo


La francofonia è spesso ridotta ad un semplice raggruppamento tra la Francia e le sue colonie ex. C? è male conoscere la genesi del movimento francofono e la sua geopolitica, con due epoche: quella delle radici storiche dalla 1ã al 1ø secolo, quella del colonialismo dal 1ø al 20o secolo. S? c'è un centro storico, è molto evoluto. Aujourd? oggi, con la fine del conflitto est-ovest, si riscoprono quest'altre radici ed identità. La mondializzazione è una possibilità per la francofonia poiché gli permette di trovare un orizzonte spesso dimenticato sul piano storico e culturale. Presente su tutti i continenti, diventa un simbolo della diversità culturale da costruire. Essa s? sostiene sulle identità e le lingue plurali. C? è lo francosphère, c? est-à-dire, la francofonia a l? ora della mondializzazione. Non un resto del passato, ma una possibilità per l? futuro. Questi punti multipli d? appoggio, cronistorie e contemporanei, sono tanto d? vantaggi per ammortizzare le scosse legate alla mondializzazione che, di solito, rovesciano le identità e destabilizzano le culture. Col tempo, le logiche politiche hanno lasciato posto a problematiche culturali. Il dialogo tra le radici mondiali della francofonia e quelle delle altre superfici linguistiche diventa un attrezzo privilegiato della coabitazione culturale.

Dialogo delle civilizzazioni (tema à venir)

la lingua francese è il cemento d? un'ampia Comunità d? uomini e di donne che vivono ai quattro angoli del mondo, sotto latitudini e climi diversi e con culture diverse. Di grandi e famose figure di l? storia universale ha contribuito a forgiare il patrimonio comune del mondo francofono che s? è arricchito della filosofia delle luci, di l? aspirazione maggiormente a d? uguaglianza, della libertà e della classe. Tutti quest'ideali, trasportati da una lingua francese condivisa, sono stati nutriti da l? contributo dei valori derivati da tutti i paesi di l? spazio francofono. La francofonia è dunque aujourd? oggi uno dei laboratori della diversità culturale, uno degli attrezzi di questo dialogo delle civilizzazioni da costruire, uno degli spazi di coabitazione indispensabili per evitare questa profezia disastrosa della scossa delle civilizzazioni. La francofonia è un esempio del pluralismo dei modelli politici e culturali, un attore dei tre spazi linguistici (di lingua portoghese, ispanofoni, francofoni) e del ravvicinamento con l? Arabophonie e Russophonie. È anche un attore di questa laicità di tolleranza da costruire per staccare il legame tra politica e religione. In una parola, contribuisce ad uscire da l? universalisme astratto come communautarisme e forme multiple d? confronto delle identità culturali. Partecipa anche a l? organizzazione d? una migliore coabitazione tra la maggioranza e le minoranze religiose, sociali e politiche. È uno dei terreni d? sperimentazione dei nuovi legami da costruire tra identità e Comunità, mondializzazione e Comunità internazionale, diversità culturale ed universalisme.



Francofonia e Europa allargata

C? è tramite la politica e non soltanto con quello della lingua, che si costruiranno le nuove relazioni tra francofonia e Europa. Come l? Europa ha cessato di coincidere con l? Occidente, la francofonia ha cessato d? essere esclusivamente legata alla lingua francese. È anche il simbolo della diversità culturale come vantaggio per un'altra mondializzazione. Si assiste ad una complementarità tra “Comunità di lingue„ e “Comunità di culture riconosciute nelle loro diversità„. In Europa, il progetto politico l? porta via su l? diversità straordinaria delle lingue e delle culture: 23 lingue per 68 paesi e 254 regioni. Con la francofonia, c? est l? inverso: una lingua comune per 68 stati e governi che molte cose separano d'altra parte. Attori della vita intellettuale, economica, sociale e culturale di paesi europei, francofoni e non francofoni, saranno invitati a chiarire il legame qu? avere un colloquio con la lingua francese e, al di là, con dei paesi e le culture dei paesi francofoni d? Europa, d? Africa, d? America e d? Océanie così qu? con le altre superfici linguistiche luso-hispano-arabo e russofoni. Quest'interrogazione riguarda i paesi europei effettivamente francofoni (Svizzera, Belgio, Lussemburgo?) ma anche dei paesi che hanno recentemente acceduto allo statuto di membri o d? osservatori (paesi baltici, Austria, Ungheria?).

L? französisch sprechende Identität l? Stunde der Globalisierung
Automatically translated into German thanks to WorldLingo


Die Frankophonie wird oft auf eine einfache Neugruppierung zwischen Frankreich und seinen alten Kolonien reduziert. C? ist schlecht, die Entstehung der französisch sprechenden Bewegung und ihr géopolitique mit zwei Zeitaltern zu kennen: jene der historischen Wurzeln 16. im 19. Jahrhundert jene des Kolonialismus 19. im 20. Jahrhundert. S? es gibt einen historischen Kern, er hat sich viel entwickelt. Aujourd? heute mit dem Ende des Ost-West-Konfliktes entdeckt man diese anderen Wurzeln und Identitäten wieder. Die Globalisierung ist ein Glück für die Frankophonie, denn sie erlaubt ihm, einen Horizont wiederzufinden, der oft auf historischer und kultureller Ebene vergessen wurde. Gegenwärtig auf allen Kontinenten wird sie ein Symbol der zu bauenden kulturellen Vielfalt. Sie s? unterstützt auf den mehrfachen Identitäten und den Sprachen. C? ist das francosphère, c? est-à-dire, die Frankophonie l? Stunde der Globalisierung. Nicht ein Rest der Vergangenheit, aber ein Glück für l? Zukunft. Diese mehrfachen Punkte d? Unterstützung, geschichtliche überblicke und Zeitgenossen sind so d? Stärken, um die Schocks zu amortisieren, die mit der Globalisierung zusammenhängen, die meistens die Identitäten durcheinanderbringen und die Kulturen déstabilisent. Mit der Zeit ließ die politische Logik einer kulturellen Problematik Stelle. Der Dialog zwischen den weltweiten Wurzeln der Frankophonie und jenen der anderen linguistischen Flächen wird ein bevorzugtes Werkzeug des kulturellen Zusammenlebens.

Dialog der Zivilisationen (kommendes Thema),

die französische Sprache ist der Zement d? eine breite Gemeinschaft d? Männer und von Frauen, die an den vier Ecken der Welt unter Breitengraden leben, und andere Klimas und mit unterschiedlichen Kulturen. Von großen und berühmten Darstellungen l? universelle Geschichte hat dazu beigetragen, das gemeinsame Kulturgut der französisch sprechenden Welt zu schmieden, die s? um die Philosophie der Lichter, l erweitert wird? Aspiration mehr d? Gleichheit von der Freiheit und von der Brüderlichkeit. All diese Ideale, die durch eine geteilte französische Sprache befördert wurden, sind durch l genährt worden? Beitrag der Werte, die auf alle Länder l zurückzuführen sind? französisch sprechender Raum. Die Frankophonie ist also aujourd? heute eines der Laboratorien der kulturellen Vielfalt einer der Werkzeuge dieses Dialogs der zu bauenden Zivilisationen, einer der unentbehrlichen Zusammenlebensräume, um diese unheilvolle Prophezeiung des Schocks der Zivilisationen zu vermeiden. Die Frankophonie ist ein Beispiel des Pluralismus der politischen und kulturellen Modelle, ein Beteiligter der drei linguistischen Räume (portugiesisch-sprechend, Spanisch sprechend, französisch sprechend) und der Annäherung mit l? Arabophonie und Russophonie. Sie ist ebenfalls ein Beteiligter dieser zu bauenden Toleranzsäkularisierung, um die Verbindung zwischen Politik und Religion zu lösen. In einem Wort trägt sie dazu bei, aus l herauszukommen? abstrakter Universalismus als communautarisme und mehrfache Formen d? Konfrontation der kulturellen Identitäten. Sie nimmt auch an l teil? Organisation d? ein besseres Zusammenleben zwischen der religiösen, sozialen und politischen Mehrheit und den Minderheiten. Sie ist eines der Gelände d? Erprobung der neuen zwischen Identität und Gemeinschaft, Globalisierung und internationaler Gemeinschaft, kultureller Vielfalt und Universalismus zu bauenden Verbindungen.



Frankophonie und erweitertes Europa

C? ist mit Hilfe der Politik und nicht nur durch jenen der Sprache, daß die neuen Beziehungen zwischen Frankophonie und Europa sich bauen werden. Ebenso wie l? Europa hat aufgehört, mit l zusammenzufallen? Okzident, die Frankophonie hat d aufgehört? ausschließlich verbunden mit der französischen Sprache zu sein. Sie ist auch das Symbol der kulturellen Vielfalt als Stärke für eine andere Globalisierung. Man erlebt eine Komplementarität zwischen „Sprachgemeinschaft“ und „Gemeinschaft von Kulturen, die in ihrer Vielfalt anerkannt wurden“. In Europa das politische Projekt l? nimmt auf l mit? außergewöhnliche Vielfalt der Sprachen und der Kulturen: 23 Sprachen für 68 Länder und 254 Regionen. Mit der Frankophonie, c? Osten l? Gegenteil: eine gemeinsame Sprache für 68 Staaten und Regierungen, die viele Sachen außerdem trennen. Beteiligte des intellektuellen, wirtschaftlichen, sozialen und kulturellen Lebens europäischer, französisch sprechender und nicht französisch sprechender Länder werden aufgefordert, die qu-Verbindung klar zu formulieren? sie unterhalten mit der französischen Sprache und jenseits, mit die Länder und der Kulturen der französisch sprechenden Länder d? Europa, d? Afrika, d? Amerika und d? Ozeanien, so qu? mit den anderen linguistischen Flächen russischsprachige luso-hispano-arabo und. Diese Abfrage betrifft die tatsächlich französisch sprechenden europäischen Länder (die Schweiz, Belgien, Luxemburg?) aber ebenfalls von den Ländern, die kürzlich zum Mitgliedsstatut oder d gelangt sind? Beobachter (baltische Länder, Österreich, Ungarn?).

L? identidade de língua francesa à l? hora da mundialização
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo


Francophonie frequentemente é reduzido a um simples agrupamento entre a França e as suas antigas colónias. C? é mal conhecer a génese do movimento de língua francesa e a sua geopolítica, com duas épocas: a das raizes históricas do 16.o ao século XIX, a do colonialismo do 19.o ao século XX. S? há um núcleo histórico, evoluiu muito. Aujourd? hoje, com o fim do conflito Leste-oeste, redescobre-se estas outras raizes e identidades. A mundialização é uma possibilidade para Francophonie porque permite-lhe reencontrar um horizonte frequentemente esquecido no plano histórico e cultural. Presente sobre todos os continentes, torna-se um símbolo da diversidade cultural a construir. Ela s? apoie sobre as identidades e as línguas pluralas. C? é o francosphère, c? est-à-dire, Francophonie à l? hora da mundialização. Não um resto do passado, mas uma possibilidade para l? futuro. Estes múltiplos pontos d? apoio, historiais e contemporâneos, são tanto d? vantagens para amortecer os choques ligados à mundialização que, a maior parte do tempo, perturbam as identidades e déstabilisent as culturas. Com o tempo, as lógicas políticas deram lugar à problemáticas culturais. O diálogo entre as raizes mundiais Francophonie e as das outras áreas linguísticas torna-se um instrumento privilegiado da coabitação cultural.

Diálogo das civilizações (tema próximo)

a língua francesa é o cimento d? uma larga comunidade d? homens e de mulheres que vivem aos quatro cantos do mundo, sob latitudes e climas diferentes e com culturas diversas. De grandes e famosas figuras de l? história universal contribuiu para forjar o património comum do mundo de língua francesa que s? é enriquecido da filosofia das Luzes, l? aspiração mais à d? igualdade, da liberdade e a fraternidade. Todos os ideais, veiculados por uma língua francesa compartilhada, foram alimentados por l? contributo dos valores procedentes dos países de l? espaço de língua francesa. Francophonie é por conseguinte aujourd? hoje um dos laboratórios da diversidade cultural, um dos instrumentos deste diálogo das civilizações a construírem, um dos espaços de coabitação indispensáveis para evitar esta desastrosa profecia do choque das civilizações. Francophonie é um exemplo do pluralismo dos modelos políticos e culturais, um actor dos três espaços linguísticos (lusófonos, hispanófonos, de língua francesa) e a aproximação com l? Arabophonie e o Russophonie. É igualmente um actor desta laicidade de tolerância a construir para afrouxar a relação entre política e religião. Numa palavra, contribui para sair de l? universalismo abstracto como o communautarisme e múltiplas formas d? confrontação das identidades culturais. Participa também em l? organização d? uma melhor coabitação entre a maioria e as minorias religiosas, sociais e políticas. É um dos terrenos d? experimentação das novas relações a construírem entre identidade e comunidade, mundialização e comunidade internacional, diversidade cultural e universalismo.



Francophonie e Europa alargada

C? está por meio da política e não somente o da língua, que construir-se-ão as novas relações entre Francophonie e a Europa. Assim como l? A Europa cessou coincidir com l? Ocidente, Francophonie cessou d? ser exclusivamente ligado à língua francesa. É também o símbolo da diversidade cultural como vantagem para outra mundialização. Assiste-se à uma complementaridade entre “comunidade de línguas” e “comunidade de culturas reconhecidas nas suas diversidades”. Em Europa, o projecto político l? emporte sobre l? extraordinária diversidade das línguas e as culturas: 23 línguas para 68 países e 254 regiões. Com Francophonie, c? leste l? inversa: uma língua comum para 68 Estados e governos que muitas coisas separam além disso. Actores da vida intelectual, económica, social e cultural de países europeus, de língua francesa e não de língua francesa, serão convidados a esclarecer a relação qu? mantêm com a língua francesa e, transversalmente, com os países e as culturas dos países de língua francesa d? Europa, d? África, d? América e d? Oceania, assim qu? com as outras áreas linguísticas luso-hispano-arabo e russophones. Esta interrogação refere-se aos países europeus certamente de língua francesa (Suíça, Bélgica, Luxemburgo?) mas igualmente dos países que recentemente têm acedido ao estatuto de membros ou d? observadores (Países bálticos, Áustria, Hungria?).

L? French-speaking identity with L? hour of universalization
Automatically translated into English thanks to WorldLingo


The Francophonie is often reduced to a simple regrouping between France and its old colonies. C? is to know little about the genesis of the French-speaking movement and its geopolitics, with two times: that of the historical roots of 16th to the 19th century, that of the colonialism of 19th at the 20th century. S? there is a historical core, it evolved/moved much. Aujourd? today, with the end of the East-West conflict, one rediscovers these other roots and identities. Universalization is a chance for the Francophonie because it enables him to find a horizon often forgotten on the historical and cultural level. Present on all the continents, it becomes a symbol of cultural diversity to build. It S? support on the plural identities and languages. C? is the francosphère, C? be-with-statement, Francophonie with L? hour of universalization. Not a remainder of the past, but a chance for L? future. These multiple points D? are support, histories and contemporaries, D as much? assets to deaden the shocks related to universalization which, most of the time, upset the identities and destabilize the cultures. With time, political logics left room to cultural problems. The dialogue between the world roots of the Francophonie and those of the other linguistic surfaces becomes a privileged tool of the cultural cohabitation.

Dialogues of civilizations (topic to come)

the French language is cement D? a broad community D? men and women living with the four corners of the world, under different latitudes and climates and with various cultures. The large ones and famous figures of L? did universal history contribute to forge the common inheritance of the French-speaking world which S? is enriched by the philosophy of the Lights, L? aspiration with more D? equality, of freedom and fraternity. All were these ideals, conveyed by a shared French language, nourished by L? contribution of the values resulting from all the countries of L? space French-speaking. Is the Francophonie thus aujourd? today one of the laboratories of cultural diversity, one of the tools for this dialogue of civilizations to be built, one of essential spaces of cohabitation to avoid this disastrous prophecy of the shock of civilizations. Is the Francophonie an example of the pluralism of the political and cultural models, an actor of three linguistic spaces (Portuguese-speaking, Spanish-speaking, French-speaking) and bringing together with L? Arabophonie and Russophonie. It is also an actor of this secularity of tolerance to build to loosen the bond between policy and religion. In does a word, it contribute to leave L? universalism abstracted like communautarism and multiple forms D? confrontation of the cultural identities. It also takes part in L? organization D? a better cohabitation enters the majority and the minorities religious, social and political. It is one of the grounds D? experimentation of the new bonds to be built between identity and community, universalization and international community, cultural diversity and universalism.



Francophonie and widened Europe

C? is by the means of the policy and not only by that of the language, that the new relationship between Francophonie and Europe will be built. In the same way what L? Did Europe cease coinciding with L? Did occident, the Francophonie cease D? to be exclusively related to the French language. It is also the symbol of cultural diversity like asset for another universalization. One attends a complementarity between “community of languages” and “community of cultures recognized in their diversities”. In Europe, the political project L? carries on L? extraordinary diversity of the languages and the cultures: 23 languages for 68 countries and 254 areas. With the Francophonie, C? is L? opposite: a common language for 68 States and governments that many things separate in addition. Will actors of the life intellectual, economic, social and cultural of European, French-speaking and nonFrench-speaking countries, be invited to clarify bond qu? they maintain with the French language and, across, with the countries and the cultures of the French-speaking countries D? Europe, D? Africa, D? America and D? Oceania, thus qu? with the other linguistic surfaces luso-hispano-arabo and Russian speakers. Does this interrogation relate to the indeed French-speaking European countries (Switzerland, Belgium, Luxembourg?) but also of the countries which recently reached the statute of members or D? observers (Baltic States, Austria, Hungary?).

L? French-speaking identitet med L? timme av universalizationen
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo


Francophonien förminskas ofta till enkelt att regrouping mellan Frankrike och dess gammala kolonier. C? är att veta lite om uppkomsten av den French-speaking rörelsen och dess geo - politik, med två tider: det av det historiskt rotar av 16th till det 19th århundradet, det av kolonialismen av 19th på det 20th århundradet. S? det finns ett historiskt kärnar ur, det evolved/rört mycket. Aujourd? i dag med avsluta av den East-West konflikten, rediscovers en dessa annan rotar och identiteter. Universalization är en riskera för Francophonien, därför att den möjliggör honom för att finna en horisont som glömms ofta på det historiskt, och kulturellt jämna. Gåva på alla kontinentar, blir det ett symbol av kulturell mångfald som ska byggas. Det S? service på de plurala identiteterna och språken. C? är francosphèren, C? vara-med-meddelande Francophonie med L? timme av universalizationen. Inte en rest av förflutnan, utan en riskera för L? framtid. Dessa pekar multipeln D? är service, historier och samtidor, D så mycket? tillgångar som bedövar, chockar släkta till universalizationen som, mest av tiden, förargar identiteterna och destabilize kulturerna. Med tid hyr rum lämnade politiska logics till kulturella problem. Föra dialog mellan världen rotar av Francophonien, och de av det annat språkligt ytbehandlar blir ett privilegierat bearbetar av den kulturella cohabitationen.

Förar dialog av civilisationer (ämnet som kommer) som

det franska språket är cementerar D? en bred gemenskap D? manar och kvinnor som bor med fyrana, tränga någon av världen, under olika frihetar och klimat och med olika kulturer. De stora figurerar och berömdt av L? bidrog universell historia för att förfalska allmänningarvet av den French-speaking världen som S? av filosofin av tänder, berikas L? ambition med mer D? jämställdhet av frihet och broderskap. Alla var dessa ideal som framfördes av ett delat franskt språk som uppföddes av L? bidraget av värderar att resultera från alla länder av L? French-speaking utrymme. Är Francophonien thus aujourden? ett i dag av laboratoriumna av kulturell mångfald, en av bearbetar för detta förar dialog av civilisationer som ska byggs, ett av nödvändiga utrymmen av cohabitationen för att undvika denna katastrofala prophecy av chocka av civilisationer. Är Francophonien ett exempel av pluralismen av det politiskt, och kulturellt modellerar, en skådespelare av tre språkliga utrymmen (Portuguese-speaking, Spanish-speaking, French-speaking) och att komma med samman med L? Arabophonie och Russophonie. Det är också en skådespelare av denna secularity av tolerans som ska byggas för att lossa förbindelsen mellan politik och religionen. I, uttrycker det bidrar till tjänstledighetar L? universalismen görade sammandrag lik communautarism, och bildar multipeln D? konfrontation av de kulturella identiteterna. Det tar också del i L? organisation D? en bättre cohabitation skriver in majoriteten och minoritetklosterbrodern, socialt och politiskt. Det är en av jordningen D? experimenterande av de nya förbindelserna som ska byggs mellan identiteten och gemenskap, universalization och internationellt samfund, kulturell mångfald och universalism.



Francophonie och vidEuropa

C? är vid hjälpmedlet av politiken, och inte endast av det av språket, det byggs det nya förhållandet mellan Francophonie och ska Europa. På samma sätt vilket L? Upphörde Europa att sammanträffa med L? Occident, upphörde Francophonien D? exklusivt att förbindas till det franska språket. Det är också symbolet av kulturell mångfaldnågot liknandetillgång för en annan universalization. En deltar i en komplementaritet mellan ”gemenskapen av språk” och ”gemenskapen av kulturer igenkända i deras mångfalder”. I Europa projekterar det politiskt L? bär på L? utöver det vanliga mångfald av språken och kulturerna: 23 språk för 68 länder och 254 områden. Med Francophonien C? är L? motsats: ett allmänningspråk för 68 påstår och regeringar som många saker avskiljer i tillägg. Ska skådespelarear av livintellektuellen, ekonomiskt, socialt och kulturellt av europén, French-speaking och nonFrench-talande länder, är inbjudna att klargöra förbindelsen qu? de underhåller med det franska språket och, across, med länderna och kulturerna av de French-speaking länderna D? Europa D? Afrika D? Amerika och D? Oceania, således qu? med det annat språkligt ytbehandlar luso-hispano-arabo och rysshögtalare. Gör denna utfrågning förbinder till de sannerligen French-speaking européländerna (Schweitz, Belgien, Luxembourg?) men också av länderna som nådde för en tid sedan lagar av medlemmar eller D? baltiska observatörer (påstår, Österrike, Ungern?).

L? French-speaking тождественность с l? час universalization
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo


Francophonie часто уменьшено к просто перегруппировывать между Францией и своими бывшими колониями. C? знать маленькое о происхождении French-speaking движения и своего geo - политики, с 2 временами: то из исторических корней 16th к 19th столетия, того из колониализма 19th на 20th столетии. S? будет исторический сердечник, оно эволюционировали/двинули очень. Aujourd? сегодня, с концом East-West конфликта, одно переоткрывает эти другие корни и тождественности. Universalization будет шансом для Francophonie потому что оно позволяет он считать горизонт часто после того как оно забыто на историческом и культурном уровне. Представьте на всех материках, ем будет символом культурной разнообразности, котор нужно построить. Оно s? поддержка на плюральных тождественностях и языках. C? francosphère, c? быть-с-заявление, Francophonie с l? час universalization. Не остаток прошлого, но шанс для l? будущее. Эти пункты d многократной цепи? поддержка, истории и сверстницы, d как много? имущества для того чтобы омертвить удары отнесли к universalization, большое часть из времени, осаживают тождественности и дестабилизируют культуры. С временем, политические logics вышли комната к культурным проблемам. Диалог между корнями мира Francophonie и той из других лингвистических поверхностей будет privileged инструментом культурного сожития.

Диалогами цивилизаций (темы, котор нужно прийти)

французский язык будут цемент d? обширная община d? люди и женщины живя с 4 углами мира, под по-разному широтами и климатами и с различными культурами. Большие один и известные рисунки из l? всемирная история способствовало для того чтобы выковать общее унаследование French-speaking мира s? обогащает общим соображением светов, l? устремленность с больше d? равность, свободы и братии. Все были эти ideals, транспортированные, котор делят французским языком, накормленным l? вклад значений приводящ к от всех стран l? космос French-speaking. Будет Francophonie таким образом aujourd? сегодня одна из лабораторий культурной разнообразности, один из инструментов для этого диалога цивилизаций, котор нужно построить, один из необходимых космосов сожития для избежания этого губительного prophecy удара цивилизаций. Будет Francophonie примером плюрализма политических и культурных моделей, актера 3 лингвистических космосов (Portuguese-speaking, Spanish-speaking, French-speaking) и bring together с l? Arabophonie и Russophonie. Это будет также актером этого secularity допуска, котор нужно построить для того чтобы отпустить скрепление между политикой и вероисповеданием. В слово, оно способствует к разрешению l? universalism резюмированное как формы d communautarism и многократной цепи? конфронтация специфичность культуры. Оно также принимает участие в l? организация d? более лучший сожитие входит в большинство и несовершеннолетия вероисповедное, социальное и политическое. Оно одной из земель d? экспериментация новых скреплений, котор нужно построить между тождественностью и общиной, universalization и сообществ, культурных разнообразности и universalism.



Francophonie и расширенный Europe

c? серединами политики и not only тем из языка, то новое отношение между Francophonie и Europe будут построены. In the same way что l? Europe перестал совпасть с l? Occident, Francophonie перестало d? исключительн быть отнесенным к французскому языку. Будет также символом культурной разнообразности как имущество для другого universalization. Одно присутствует на комплементарности между «общиной языков» и «общиной культур узнанных в их разнообразности». В Europe, политический проект l? продолжает l? внесметная разнообразность языков и культур: 23 языков для 68 стран и 254 OBLASTей. С Francophonie, c? l? противоположно: общий язык для 68 положений и правительства много вещей отделяют in addition. Актеры жизни интеллектуальной, хозяйственной, социальной и культурной европейских, French-speaking и nonFrench-говоря стран, будут приглашены уточюнить bond qu? они поддерживают с французским языком и, поперек, с странами и культурами French-speaking стран d? Europe, d? Африка, d? Америка и d? Oceania, таким образом qu? с другими лингвистическим luso-hispano-arabo поверхностей и русскими дикторами. Делает это расспрашивание отнесите к деиствительно French-speaking европейским странам (Швейцарии, Бельгии, Люксембургу?) но также стран недавн достигли законоположение членов или d? наблюдатели (прибалтийские положения, Австралия, Венгрия?).

L? Franstalige identiteit aan l? uur van de mondialisering
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo


Francophonie is vaak verminderd tot een eenvoudige hergroepering tussen het Frankrijk en zijn vroegere kolonies. C? is slecht het ontstaan van de Franstalige beweging en zijn geopolitiek kennen, met twee tijdperken: die van de historische wortels van 16e aan de 19e eeuw, die van het kolonialisme van 19e aan de 20ste eeuw. S? er is een historische kern, hij is veel geëvolueerdn. Aujourd? vandaag met het eind van het Oost-West conflict, redécouvre men deze andere wortels en identiteiten. De mondialisering is een kans voor Francophonie want zij laat hem toe om een horizon terug te vinden die vaak op historisch en cultureel niveau is vergeten. Aanwezig op alle werelddelen, wordt zij een symbool van de te bouwen culturele verscheidenheid. Zij s? steunt op de meervoudige identiteiten en de talen. C? is francosphère, c? est-à-dire, Francophonie aan l? uur van de mondialisering. Niet een rest van het verleden, maar een kans voor l? toekomst. Deze veelvoudige punten d? de steun, de historische overzichten en de tijdgenoten, zijn net zoveel d? troeven om de schokken af te schrijven in verband met de mondialisering die, meestal, de identiteiten verstoren en de culturen destabiliseren. Met de tijd heeft de politieke logica plaats aan culturele problematiek gelaten. De dialoog tussen de wereldwortels van Francophonie en deze van de andere taalkundige plaatsen wordt een bevoorrecht werktuig van het culturele samenleven.

Dialoog van de beschavingen (te komen thema)

de Franse taal is het cement d? een brede gemeenschap d? mannen en van vrouwen levend aan de vier hoeken van de wereld, onder breedtegraden en verschillende klimaten en met verschillende culturen. Van grote en beroemde gedaante van l? de universele geschiedenis hebben het gemeenschappelijke erfdeel van de Franstalige wereld helpen smeden die s? wordt verrijkt met de filosofie van de Lichten, van l? streven aan meer d? gelijkheid, van de vrijheid en de broederschap. Al deze idealen, die door een gedeelde Franse taal worden vervoerd, werden per l gestimuleerd? inbreng van de waarden afkomstig van alle landen van l? Franstalige ruimte. Francophonie is dus aujourd? vandaag een van de laboratoria van de culturele verscheidenheid, een van de werktuigen van deze dialoog van de te bouwen beschavingen, een van de absoluut noodzakelijke ruimtes van samenleven om deze rampzalige profetie van de schok van de beschavingen te vermijden. Francophonie is een voorbeeld van het pluralisme van de politieke en culturele modellen, een actor van de drie taalkundige ruimtes (Portugees sprekend, Spaanstalig, Franstalig) en de toenadering met l? Arabophonie en Russophonie. Zij is eveneens een actor van dit te bouwen wereldlijk karakter van verdraagzaamheid om de band tussen politiek en godsdienst los te maken. In een woord, helpt zij van l weggaan? abstract universalisme zoals communautarisme en veelvoudige vormen d? confrontatie van de culturele identiteiten. Zij neemt eveneens aan l deel? organisatie d? een beter samenleven tussen de religieuze, sociale en politieke meerderheid en de minderheden. Zij is een van de terreinen d? experiment van de nieuwe band die tussen identiteit en gemeenschap, mondialisering en internationale gemeenschap, culturele verscheidenheid en universalisme moet gebouwd worden.



Francophonie en uitgebreid Europa

C? is via de politiek en niet niet alleen door die van de taal, dat zich de nieuwe verhoudingen tussen Francophonie en Europa zullen bouwen. Evenals l? Europa heeft opgehouden met met l samen te vallen? Het Westen, Francophonie zijn d opgehouden? uitsluitend met de Franse taal verband houden. Zij is eveneens het symbool van de culturele verscheidenheid als troef voor een andere mondialisering. Men is van een complementariteit tussen „gemeenschap van talen“ en „gemeenschap van culturen getuige die in hun verscheidenheden worden erkend“. In Europa, het politieke project l? haalt af op l? de buitengewone verscheidenheid van de talen en de culturen: 23 talen voor 68 landen en 254 gebieden. Met Francophonie, c? oosten l? het tegenovergestelde: een gemeenschappelijke taal voor 68 Staten en regeringen die vele dingen voorts scheiden. Actoren van het intellectuele, economische, sociale en culturele leven van Europese, Franstalige en niet Franstalige landen, zullen verzocht worden om de band qu te expliciteren? zij onderhouden met de Franse taal en, aan de andere kant van, met de landen en de culturen van de Franstalige landen d? Europa, d? Afrika, d? Amerika en d? Oceanië, aldus qu? met de andere taalkundige plaatsen luso-hispano-arabo en Russisch sprekenden. Deze ondervraging betreft de werkelijk Franstalige Europese landen (Zwitserland, België, Luxemburg?) maar eveneens van de landen die onlangs het statuut van leden of d hebben bereikt? waarnemers (Baltische Landen, Oostenrijk, Hongarije?).

[ل]? هوية [فرنش-سبكينغ] مع [ل]? ساعة ال [أونيفرسليزأيشن]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo


قلّلت [فرنكفوني] غالبا إلى بسيطة يعيد بين فرنسا ومستعمراته قديمة. [ك]? أن يعرف صغيرة حول التكوين من الحركة [فرنش-سبكينغ] و [جو-بوليتيكس] ه, مع اثنان أوقات: أنّ من الجذور تاريخيّة من [16ث] [تو] ال [19ث] قرن, أنّ من الاستعمار من [19ث] في ال [20ث] قرن. [س]? هناك لب تاريخيّة, هو تطوّر/تحرّك كثير. [أوجوورد]? اليوم, مع النهاية من النزاع [إست-وست], يستعيد واحدة هذا أخرى جذور وهوية. [أونيفرسليزأيشن] فرصة ل [فرنكفوني] لأنّ هو يمكّنه أن يجد أفق غالبا نسيت على التاريخيّة ومستوى ثقافيّة. قدّمت على [ألّ ث] قارّ, هو يصبح رمز من تنوع ثقافيّة أن يبني. هو [س]? دعم على ال [بلورل] هوية ولغات. [ك]? يكون ال [فرنكسفر], [ك]? [ب-ويث-ستتمنت], [فرنكفوني] مع [ل]? ساعة ال [أونيفرسليزأيشن]. لا الباقي من الماض, غير أنّ فرصة ل [ل]? مستقبل. هذا مضاعفة نقطات [د]? يكون دعم, تاريخ ومتعاصر, [د] مثل كثير? ارتبط أصول أن يهمّ الصدمات إلى [أونيفرسليزأيشن] أيّ, أكثر من الوقت, يخلّ الهوية ويفقد الثقافات. مع وقت, ترك منطق سياسيّة غرفة إلى مشاكل ثقافيّة. يصبح الحوار بين العالم جذور من [فرنكفوني] وأنّ من الأخرى سطوح لغويّة أداة ذو امتياز من التعايش ثقافيّة.

حوارات الحضارات (موضوع أن يأتي)

اللغة فرنسيّة إسمنت جير [د]? جماعة واسعة [د]? رجال ونساء يعيش مع الأربعة أركان من العالم, تحت مختلفة خطّ عرض ومناخات ومع ثقافات مختلفة. الكبيرة أحد وأرقام مشهورة [ل]? تاريخ عالميّة أسهم أن يشكّل الوراثة عاديّة من العالم [فرنش-سبكينغ] أيّ [س]? أغنيت بالفلسفة من الأضواء, [ل]? سفط مع كثير [د]? حالة تساو, من حرية وأخويّة. كلّ كان هذا مثل أعلى, يوصّل ب يشارك لغة فرنسيّة, يغذّى ب [ل]? مساهمة من القيم ينتج من [ألّ ث] بلد ال [ل]? فراغ [فرنش-سبكينغ]. يكون [فرنكفوني] لذلك [أوجوورد]? اليوم واحدة من المختبرات من تنوع ثقافيّة, واحدة من الأدوات ل هذا حوار الحضارات أن يكون بنيت, واحدة من فراغ أساسيّة تعايش أن يتفادى هذا نبوة مشؤومة من الصدمة الحضارات. يكون [فرنكفوني] مثال من التعددية من السياسيّة ونماذج ثقافيّة, ممثلة من ثلاثة فراغات لغويّة ([بورتثغس-سبكينغ], الناطق بالإسبانيّة, [فرنش-سبكينغ]) و [برينغ توجثر] مع [ل]? [أربوفوني] و [روسّوفوني]. هو أيضا ممثلة من هذا [سكلريتي] الاحتمال أن يبني أن يرخي الرابطة بين سياسة ودين. في كلمة, هو يسهم إلى إذن [ل]? [أونيفرسليسم] يجرب مثل [كمّونوتريسم] ومضاعفة أشكال [د]? مواجهة من الهوية ثقافيّة. هو أيضا يساهم في [ل]? تنظيم [د]? يدخل تعايش جيّدة الأغلبية والأقليات دينيّة, اجتماعيّة وسياسيّة. هو واحدة من الأراضي [د]? تجريب من الروابط جديدة أن يكون بنيت بين هوية وجماعة, [أونيفرسليزأيشن] والمجتمع الدولي, تنوع ثقافيّة و [أونيفرسليسم].



[فرنكفوني] ويوسّع أوروبا

[ك]? ب ال [منس] من السياسة وليس فحسب ب أنّ من اللغة, سيبني أنّ العلاقة جديدة بين [فرنكفوني] وأوروبا كنت. [إين ث سم وي] ما [ل]? أوروبا أوقف يصادف مع [ل]? [أكّيدنت], [فرنكفوني] أوقف [د]? أن يكون حصريّا ارتبطت إلى اللغة فرنسيّة. هو أيضا الرمز من تنوع ثقافيّة مثل أصل ل آخر [أونيفرسليزأيشن]. واحدة يحضر تكامل بين "جماعة اللغات" و" جماعة الثقافات يميّز في تنوعاتهم". في أوروبا, المشروع سياسيّة [ل]? [كرّي ون] [ل]? تنوع خارق للعادة من اللغات والثقافات: 23 لغة ل 68 بلاد و254 مناطق. مع [فرنكفوني], [ك]? يكون [ل]? مضادّة: [كمّون لنغج] ل 68 دول وحكومات أنّ كثير أشياء يفصلون [إين دّيأيشن]. ممثلات من الحياة عقليّة, اقتصاديّة, اجتماعيّة وثقافيّة من أوروبيّة, [فرنش-سبكينغ] و [نونفرنش-سبكينغ] بلاد, كنت سيدعوون أن يوضح [قو] [بوند]? هم يبقون مع اللغة فرنسيّة و, عرضا, مع البلاد والثقافات من البلاد [فرنش-سبكينغ] [د]? أوروبا, [د]? إفريقيا, [د]? أمريكا و [د]? [أسنيا], لذلك [قو]? مع الأخرى لغويّة سطوح [لوس-هيسبنو-ربو] والمتحدث روسيّة. يتمّ هذا إستجواب يرتبط إلى البلد أوروبيّ [فرنش-سبكينغ] حقّا (سويسرا, بلجيكا, لوكسمبورغ?) غير أنّ أيضا من البلاد أيّ مؤخّرا بلغ القانون من أعضاء أو [د]? ملاحظات ([بلتيك ستت], نمسا, مجر?).